Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Płomień złocisty

Adam Trojańczyk
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Adam Trojańczyk

Adam Trojańczyk

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Ukryta w cieniu noc i spocone od gorąca niebo.
Wśród ciszy dźwięków i spokoju nieładu,
tańczy samotnie na zachmurzonym parkiecie plamisty tancerz.
Na horyzoncie, wśród pożółkłych kartek i nieprzespanych nocy,
leży młody chłopiec,
zakażony poezją zapala w swoim sercu,
okruszkami wersów i łupinami zwrotek,
złocisty płomień, gasi umysł i formuje dusze...
Budzą się ze snu porzucone w drodze do domu kocie oczy
i zapomniana siła co do gwiazd go ponieść będzie w stanie.
Wnętrze jego rozpościera żagle i zaciąga do wioseł marzenia.
Nauczony żyć kolejny raz, powstanie z mroku i przez świat podąży,
jego słowo nic warte nie będzie,
a on sam - jedynie zabłąkanym przewodnikiem...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • iwonaroma
      tak i nie

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      tak wyrywa nie do przodu lecz nie ciągnie ogonem   tak już chce a nie jeszcze nie    tak za dużo chce? rozważa nie... wątpi, nie wierzy, marudzi, oponuje    tak się wkurzy  na nie!   że je w końcu  o-de-tnie   i odleci   bez zbędnego bagażu       
    • M_arianne
      Wnętorom tę nw

      Przez M_arianne · Opublikowano

      Wnętorom tę nw.    
    • Lumen Astralis
      Cześć i chwała bohaterom!

      Przez Lumen Astralis · Opublikowano

      Cześć i chwała bohaterom! Tym, co niosą jasność światła. Nie ministrom i premierom, Im moralność dawno zgasła. Tym, co darzą pięknym gestem, Drobnym, wielkim - bez znaczenia, Nie poddani żadnym testem,  Spełniają innym marzenia.   Cześć i chwała bohaterom! Tym, co uśmiech wywołują, Bo to ci są adapterem… Dobra, którym dysponują. Emanują transcendencją, Sensem naszego jestestwa, Idą z czystą intencją, Do tak zwanego królestwa.   Cześć i chwała bohaterom! Tym, którzy podają rękę, Wspaniałych wspomnień autorom, Mają ode mnie podziękę, Serdeczną, czystą, życzliwą, Ci sieją ziarno kwitnące, Wzruszają mnie dłonią tkliwą, Błyskają wichry tańczące.   Cześć i chwała bohaterom! Nie zuchom indolencyjnym, A tym - prawdziwym strażnikom,  Lśniącym aniołom podniebnym. Tym, co przywracają wiarę, W czasie burzliwego sztormu, Nucić ich czyny, jak mantrę, Zatrzymujące czas pędu.   Cześć i chwała bohaterom! Wam - duchowym przewodnikom, Wam - autentycznym zwycięzcom, Wam - czystej krwi pomocnikom, Wam - skałom w gęstwinie chaosu, Niosącym powiew kosmosu… Chylę czoła ku waszym twierdzom… Żywym przykładom etosu. Cześć i chwała bohaterom!
    • iwonaroma
      Tolerancja

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Marek.zak1 Kolberger (aktor) takim przykładem. Długoletni związek małżeński, córka (chyba). Ale on tak coś wizualnie wyglądał na geja. Jak też wygląda np.Piaseczny.  Rzeczony chłopak z mojego opowiadanka - nie (bo to historia z życia wzięta :)). Taki zwyczajny chłopak o 100%-towym poziomie beztroski (bardzo rzadkie przypadki :)).
    • Berenika97
      Kupczyni

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Kapirinia   "Kubeczek szczęścia, tylko bez pary"- niezła ironia. Wiersz o pragnieniu gotowych rozwiązań na życie, zapakowanych w różowy papier. Ale ta ostatnia linijka - "Spróbuję inaczej" - zmienia wszystko. To moment uświadomienia, że w aptece życia nie ma recept. :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...