Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Do Pana premiera

Andrzej_Wojnowski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Andrzej_Wojnowski

Andrzej_Wojnowski

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano

Nawet tłum głupi

tego nie kupi

mówisz jak Putin

panie premierze

już ci nie wierzę

 

ciągle bez skazy

dziurawe wały

to źli bojarzy

palcem im grozisz

czy to nie mobbing

 

sztab kryzysowy

ostre przemowy

w tym jesteś dobry

powódź zamiatasz

jak autokrata

 

codziennie rano

z męką na twarzy

dajesz rozkazy

wróć do Warszawy

i nie rób siary

10
hauser

hauser

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

pod jaki bit to? 

 

jestem naprawdę nikim żeby oceniać. 

tesktowo : aż się prosi o bit i wykrzyczane to do mikrofonu 

 

merytorycznie: każdy ma prawo do swojego punktu widzenia. 

Nawet jeśli się z nim nie zgadzam: szanuję. 

 

Pozdro. 

 

 

Edytowane przez hauser (wyświetl historię edycji)
3
Andrzej_Wojnowski

Andrzej_Wojnowski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Bo coś mi tu nie pasuje.

 

W żadnym kraju europejskim poza Rosją i Białorusią nie było takiej szopki.

Wszędzie są kataklizmy, ale jest to rozwiązywane inaczej. 

Są samorządy i one z pomocą władzy centralnej rozwiązują problem.

Centrala nie przyjeżdża i nie poucza. 

 

Pozdr.

 

2
hauser

hauser

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja nie pytałem o poglądy polityczne. 

Patrzę na to - jak na wszystkie tutaj - utwory z punktu widzenia artystycznego. 

 

Ten utwór byłby/jest/mógłby być - całkiem niezłym kawałkiem rapowym. 

Ma rytm i rym. 

I dlatego pytałem 'pod jaki bit'.  :) 

 

Buzia :) 

1
Łukasz Wiesław Jasiński

Łukasz Wiesław Jasiński

Opublikowano
Opublikowano

Według logiki demokratycznej: premier jest niewinny - winny jest Naród Polski - sam wybrał takie władze i zamiast wziąć odpowiedzialność za to - co zrobił - narzeka i winę przerzuca na kogoś innego, dlatego właśnie: jestem za Republiką - ograniczoną demokracją, nie może być tak, aby większość rządziła - głupota, mniejszość - mądrość - cierpiała, proponuję zmienić ustawę o Komisji Wyborczej - osoby głosujące winne okazywać Komisji Wyborczej badania psychiatryczne.

 

Łukasz Jasiński 

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Cicho, cichutko, jeszcze ciszej…

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @.KOBIETA.   Piękny wiersz, intymny, ze świetnym rytmem. Obraz lustrzanych spojrzeń i ta cisza wypełniana czułością – coś bardzo zmysłowego. 
    • Duch7millenium
      Diabeł i Jezus w obliczu Boga

      Przez Duch7millenium · Opublikowano

      I stanął oskarżyciel przed Bogiem,  A Jezus obok patrzy i słucha. - Apollo, złóż zeznanie Ojcu. - Ojcze, zabili Twojego syna, mojego umiłowanego, tego, który obok stoi. - Ojcze, to prawda, leżałem pominięty w polu, przy płonących krzyżach w Jerozolimie. - Tak, Ojcze, widziałem to w wizji, ociekający słodycza i miłością, ten najpiękniejszy został porzucony jak pies w polu bez budy. - Dokładnie, tak. - Nie mogłem nic w tej sytuacji zrobić, nawet nie wiedziałem wtedy, że to on! - Nie wiedział, Ojcze, nie wiedział. - Ojcze, to Twój syn pierworodny, tu potrzeba pomsty! - Tak, Ojcze, niech diabeł czyni, co do niego należy.   Tutaj Jezus przytulił diabła, i rzekł: - Wesoło było, kiedy mnie kusiłeś ale wiesz, że to żarty, To Twoja działka ukochany. - Tak, mój Panie! Miłuję Cię, zniszczę wszystko, a potem odnajdę Ciebie. - Tak czyń ukochany. - Będę szukał! - Znajdziesz!   Tak bracia rozeszli się sprzed oblicza Ojca i Stwórcy. A diabeł utyskując za swoją pierwsza miłością, Jezu, pomyślał w sercu: - To teraz ich oszukam, niech giną pod natłokiem kłamstw. A tej, która miała być moja odbiorę wszystko. I tym, którzy z nieprawego łoża poczęli się, a mieli być moi - też odbiorę wszystko lecz ich samych przy życiu pozostawię. Potem odnajdę Jezusa, a na ziemi niech się dzieje, co się chce. Po czym wrócę i wyjdzie szydło z worka, bo w czym Ci durnie nadzieje pokładają? W pieniądzach, we władzy, w kobietach, domach, samochodach? Zostaną pominięci! Ich imiona nigdy nie były zapisane w księdze życia!   Jezus, usiadł spokojnie w niebie, a Apollo zatarł ręce i wziął się z całym zapałem do pracy.    
    • aff
      Inna rzeczywistość

      Przez aff · Opublikowano

      Jadanie pizzy na szybko to chyba jednak niezbyt zdrowy styl odżywiania. Dla każdego z nas punktem odniesienia jest to, co zapamiętaliśmy pierwsze, i co wydaje się nam, że było zawsze, a pzrecież było tylko przez chwilę. Pozdrawiam :-)
    • aff
      bohaterowie tragiczni

      Przez aff · Opublikowano

      Zygmunt Jan Rumel Dwie matki
    • hollow man
      Cicho, cichutko, jeszcze ciszej…

      Przez hollow man · Opublikowano

      @.KOBIETA. Cóż za delikatność. Wręcz puchowa.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...