kalka z porannych przemyśleń poety

[Machiekku Shika]

świt
filiżanka refleksji
uśmiech
oddech jestestwa

zgrzyt
klucz kontrimaginacji
droga
rutyna złudzeń

pióro
szczyt perwersji
cel
uchwycić impresję

wzrok
jastrzębi przeszyw
słuch
nietoperza intuicja

......

da się
tworzyć z bagna
da się
tworzyć z gnoju

dla min szyderczych
pióro krwią brukać
da się
tworzyć?



Największemu z twórców powojennych,
Tadeuszowi Różewiczowi

[Samo zło]

największemu z twórców chodzących po polskiej ziemi, mojemu ulubionymu, którego słowa pochłaniam i aktualnie uczę się "Wyjścia" na pamięć. jeśli to miała być kopia stylu mistrza nie wyszło i może przez tą dedykację jestem trochę niezadowolona."da się
tworzyć z bagna
da się
tworzyć z gnoju"- tak, on tworzy, ale nikomu innnemu nie wyszło. pozdrawiam

[Machiekku Shika]

Nigdy nie miałem zamiaru naśladować stylu Różewicza. Nie porywam się z motyką na Słońce... :) Po prostu lektura jego wierszy natchnęła mnie i z wdzięczności zadedykowałem mu swój utwór. To tyle.
Dziękuję za przeczytanie, może po tym sprostowaniu inaczej spojrzysz na mój wiersz.
Pozdrawiam serdecznie!

[Machiekku Shika]

Droga Julio, wiersz właśnie w ten sposób miał wyglądać. Zauważ ogólne przesłanie drugiej części - stanowi główną część utworu. Porównuje część pierwszą do nieudanej paplaniny (bagno, gnój). Podmiot (nie do końca się z nim utożsamiam - prezentuję pewien punkt widzenia) uważa, że poezja w dzisiejszych czasach przeżywa swój kryzys - jest społeczeństwu w większej mierze niepotrzebna. Zachęcam do głębszych refleksji nad innymi odczytaniami :) Czy udało mi się choć trochę ukazać swój punkt widzenia? Pozdrawiam serdecznie!