Taniec ze Śmiercią

[anna wojna]

W żyłach gotuje się krew.
Nie mogę wyrzucić z głowy Ciebie.
Popadam w chorobę –
Nieuleczalny dar.
Wszędzie słyszę Twój głos.
Wszędzie widzę Twoją twarz.
Pamiętam każdy oddech,
Każde niewypowiedziane słowo.
Otula mnie ciemność.
Przypomina o tym, co się stało.
Wracają wspomnienia.
Głosy.
Słowa, które miły mnie zabić.
Boję się opuścić moje schronienie.
Azyl, – który tak długo budowałam.
Szukałam muzyki –
Znalazłam ją.
Igram z Tobą –
Tańczę ze Śmiercią.

[Vera_Ikon]

Witam Aniu. Przyznam, że już sam tytuł napawał mnie obawą.
I spełniło się: wiersz przegadany i ckliwy.
Myślę, że da się z niego coś wyciągnąć, trzeba tylko to i owo usunąć, np "ciebie" "twych" itd
Unikaj powtórzeń i nadmiaru czasowników.
pozdr

[deli s]

jedyne co interesujące to dwa ostatnie wersy.posłuchaj rad.pozdr.

[vacker_flickan]

motyw „danse macabre” stary, a więc ryzykownie jest go podejmować
zdecydowanie przyciąć zaimki i powtórzenia
„wyrzucić z głowy” niezręczne (groteskowe?)
„Głosy” w jednym wersie, samotnie, również groteska, nie piszesz chyba o schizofrenii??
zdecyduj się — albo myślnik, albo przecinek, jedno obok drugiego to przesada
to tak po pierwszym czytaniu, dość pobieżnym
pozdr

[Nula Brzoskwinia]

zlitujcie się... mam w nogach 30 kilosów czarnego szlaku z pięcioma gwiazdkami a tu mnie psychicznie jeszcze wykańczacie... czuje się jakby przejechał mnie traktor prostaty (bez skojarzeń... -_- )

proste, obgadane, oklepane... chyba o niczym nie zapomniałam?

mam nadzieję, że nikogo nie uraziłam- w szczegolności autorki, ale ja już taka wredna małpiszonka jestem i tyle.

Pozdrawiam imienniczke

[Bea Nefer]

Nie. Nie może być dobre z takim wytartym i archaicznym słownictwem.
pozdr.nef