Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@Wędrowiec.1984 Właśnie. Potężne narzędzie, ale tak po zastanowieniu - tylko narzędzie. Używać go - ok, bardzo dobrze, po to jest. Lecz broń Boże nie przeceniać, bo to zacznie się mścić:(

Dzięki 

 

 

 

 

@Marek.zak1 :) słusznie zwróciłeś uwagę, że i ludzka inteligencja to nie jest szczyt szczytów :)

Dzięki i również pozdrawiam 

 

 

Opublikowano

@iwonaroma No właśnie... sztuczna inteligencja to sztuczny, nie żywy twór. SI programują ludzie... ile wtłoczą w ten sztuczny wymiar, tyle będzie potrafił z siebie wygenerować. Czyli za ewentualne problemy i błędy kto odpowiada?

Poprzestanę na tym... intrygujący temat, dobrze obudowany słowami.

Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@corival :) właśnie, tyle warta ta inteligencja sztuczna ile się w nią właduje. Szkopuł w tym, że korzystać będzie mogła z niej cała rzesza ludzi niekoniecznie do tego przygotowanych (przysłowiowe zapałki w rękach dzieci). No i zakładając czyste intencje twórców, a wiadomo, że wszelkie nowinki techniczne szczególnie interesują tych, co lubią wojować.

Dzięki i również pozdrawiam:)

 

 

 

 

 

@Andrzej_Wojnowski @sisy89 @Leszczym

Podziękowania 

 

 

  • 1 rok później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Posem @Simon Tracy @Lenore Grey @Wiechu J. K. @Ewelina @Rafael Marius @Andrzej P. Zajączkowski   @LessLove @Poezja to życie @Robert Witold Gorzkowski        Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • Bez pożegnania wypadła z rąk - prosto w siano. A świat runął.   Miliony źdźbeł, każde podobne, każde szepcze: „to nie ja”.   Szukam.   Tłum szepcze: odpuść, można żyć bez igły. Więc niektórzy przestają, budują domy ze słomy, by zapomnieć, że czegoś brak.   Ale ja pamiętam.   Bo czasem, między jednym źdźbłem a drugim, coś błyska, światło czy nadzieja,   uparcie cicha pewność, że warto klęczeć w sianie jeszcze jeden dzień.
    • Zaplanowane   Dzień i noc Oddychanie i … A może   Zamknięte powieki szykują sen Za siedmioma chmurami Tańczą   Cisza poukładała klocki Wieżowce Szklane domy   Zapytam o księżyca drogę Pewnie pod łóżkiem najlepiej odpowie kurz i już
    • @Mitylene   Bardzo dziękuję!      Cieszę się, że wiersz dotknął czegoś głębszego. Świątecznie pozdrawiam. :) @Nata_Kruk   Bardzo dziękuję!     Inspiracją była Ewangelia św. Jana (20, 11-18) , spotkanie Marii Magdaleny ze zmartwychwstałym Jezusem.   Świątecznie  pozdrawiam.  @Waldemar_Talar_Talar   Bardzo dziękuję!     I chyba nigdy tej nauki nie skończymy - i dobrze! Dziękuję za tę piękną myśl.   Świątecznie pozdrawiam. :)  @wiedźma   Bardzo dziękuję!  I wzajemnie.     Święta mijają, ale zostaje to, co najważniejsze - nadzieja, że miłość jest silniejsza niż wszystko, co nas dzieli. Że warto być blisko, słuchać i wybaczać. I że światło, które zapaliliśmy w tych dniach, może trwać w nas znacznie dłużej niż sama uroczystość.   Świątecznie pozdrawiam. 
    • @iwonaroma Ludzie boją się ujawnić swoje uczucia, bo wtedy będą wiedzieć na pewno, że to już koniec iluzji. A bycie zakochanym tak pięknie uskrzydla, dlatego lepiej, żeby nie wiedzieli za wcześnie i nam nie uciekli... Np. taka interpretacja też jest możliwa. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...