Sara Teasdale - Kurz (Dust)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Gdy szłam spojrzeć na to co długo było ukryte,

Klejnot, który ktoś dawno temu schował,

Drżałam myśląc, że ujrzę jak płonie w nim ogień -

Lecz tylko obłok kurzu twarz mi owiał.

 

Dawno temu niemal oddałam życie za coś

Co dziś w szczypiący w oczy kurz się zmieniło -

Dziwne, jak często serce złamane być musi

By lat wiele je mądrym uczyniło.

 

I Sara:

When I went to look at what had long been hidden,

A jewel laid long ago in a secret place,

I trembled, for I thought to see its dark deep fire –

But only a pinch of dust blew up in my face.

 

I almost gave my life long ago for a thing

That has gone to dust now, stinging my eyes –

It is strange how often a heart must be broken

Before the years can make it wise.

[iwonaroma]

Super wiersz. I jakże prawdziwy...