Możesz być bielą na błękicie
statkiem nocy i o świcie
budzić głębie, spełniać życie
Możesz być bielą na błękicie
unieść wysoko, nadać sens
okular prawdy wpoić w oko
wykupić bilet, na wspólny rejs
Możesz być bielą, na błękicie
pierwszym i ostatnim słowem
Serca jedyną, oddechu zasadą
życia zamachowym kołem
Możesz być bielą, na błękicie
jedyną gwiazdą co spełnia noc
promieniem światła, na dni orbicie
Miłość... Czy świat zna większą moc?
@Duch7millenium Zefiryn? Całkiem ładne imię :) ja to pewnie bym dała sobie jakieś kwiatowe:) te imię nie jest w dokumentach. Może warto iść do urzędu i tam sobie dodać:)
Wynieśli do stodoły
misiaczka Trociniaka.
Co on beze mnie zrobi?
Na pewno będzie płakał.
Boi się strasznie myszy,
pająków i ciemności.
Bywał czasem w stodole,
ale za dnia, do lalki w gości.
W wózku razem jeździli,
takim szmacianym dla lalek,
ona młodziutka panna,
on wieczny kawaler.
Szczęście ich twało krótko,
zaledwie kilka latek,
bo lalę odsprzedali
tej rudej, piegowatej.
A misia do stodoły,
jakby co zrobił komu!
Chcę bardzo go z powrotem
w bezpiecznym, ciepłym domu.
Lecz będąc w kwiecie wieku
to chyba niemożliwe,
by znaleźć misia z trocin
wspomnienia łzą ożywić.
Na stole ujrzał księgę obszerną
Bogatą w słowa, sensy, znaczenia
W tajemnic wielość bujną i barwą
Jak jabłka złote – w sadzie istnienia.
W mądrości wieków hojnie zasobną
(Niczym dzban z gliny – w wino czerwone)
Odżywczych soków pełną dla duszy
Jak winogrona słodkie – zielone.
Po co mi księga – pomyślał sobie,
Te zakurzone myśli pokłady,
Nie w porę dane jak starej ciotki
Proszkiem na mole pachnące rady.
Po co mi słowa srebrne i złote
Ze zgłosek kuta – ta biżuteria,
(To polonistek w sweterkach w kwiaty
I pomarszczonych – jest fanaberia.)
Zrzucił ze stołu księgę pożółkłą
(Spadła z szelestem kart rozsypanych),
Przed ekran martwy wrócił, by ścigać
Stado potworów – z piekieł wysłanych.
By ścigać złudy z pikseli szyte
Krótką lub dłuższą – nawałą kliknięć
A halabardy i miecze nowe
Palcem wykuwać – z fikcji klawiszy.
Kiedy po czasie dłuższym lub krótszym
Przed lustrem stanął (chwila to wzniosła),
Na tafli szczerej bólem fotonów
Ujrzał dorodną – sylwetkę osła.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się