Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Motto: „Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, / zła się nie ulęknę, / bo Ty jesteś ze mną…” (z Ps 23,4)

 

Już nawet nie zdumienie kiedy nagła czarna niespodziana

idealna próżnia o nagrzanych wibracjach

w nieważkości przystanek i ja pozbawiona ciała

podążam do żółtej świetlówki jak krzywookiego słońca -

 

Mój szarobury bezkształt wnika w dźwiękoszczelną kotarę

przez kanciasty próg tam gdzie podłoże mchem gęstym się ścieli

sen wsysa w biały lej ale bez majakopodobnych wrażeń -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Bez lęku przekraczam granice Równoległych Światów

Opublikowano

Wydaje mi się, że drugi raz może być zupełnie inaczej. Także, nie nazwałabym tego ćwiczeniem, ale na potrzeby wiersza, bardzo dobrze

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

zdarzenie pięknie tu wyłuszczyłaś 

bez lęku tniesz granice światów 

kładzie powagę ten szarobury

bezkształt co wnika przez próg kanciasty

 

we snach majakach wszelakich zwidach

wszystko wydarzyć się przecież może

więc skromnie proszę zrozum i wybacz

mruczusia widzę w takim kolorze

:)

Opublikowano

@befana_di_campi

Ciekawy ten świat.

Może Cię spotkam. 

... 

świat równoległy
czas tutaj biegnie wolno
a nawet się zatrzymuje
jest to jeszcze jeden ze
światów w których żyjemy

nie widzę nigdzie drzwi czy
się jeszcze kiedyś pojawią
czy już tutaj zostanę na zawsze

tego jeszcze nie wiem 

... 

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego wieczoru 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Wiechu J. K. ja też bardzo lubię a najbardziej czerwone porzeczki

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...