Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@iwonaroma

Śmieszne, ale końcowe "destrukcjo" przywołało mi od razu Destro z J.I. Joe, ale w sumie słusznie, bo jako osoba...

Nie bardzo lubię obce słowa, ale chwiać się na "wietrze" to zgodne z moją doktryną poet – super.

Pozdrawiam :)

Opublikowano (edytowane)

@Kot tu jest chwiać się na wierze

@iwonaroma w przeciwieństwie do poprzedniego wiersza, ten z kolei bardzo enigmatyczny, mam wrażenie jakby ten nad nim ktoś za bardzo przyciął, ale może to tylko takie wrażenie po przeczytaniu jednego po drugim. Chodzi o wiersz Żar i namiętność 

Kredens pozdrawia 

Edytowane przez Stary_Kredens (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@Kot :) no tak, każdy ma jakieś swoje skojarzenia :) Mnie Destro z J.I nic nie mówi :( a obce słowo, które użyłam to chyba trochę już funkcjonuje w naszym języku. Tak czy siak można tłumaczyć literalnie ale też powiązać z grą "Blockout" onegdaj bardzo popularną. Mało grałam w gry, raczej towarzysko (by być w określonym towarzystwie czasem robi się coś co niekoniecznie jest naszą pasją;)), ale pamiętam tę grę jako niezwykle wkurzającą (mnie :)).

O wietrze - wierze już wiesz, bo doczytałam poniższe komentarze. Ale fakt, trochę chciałam skojarzeń z wiatrem - eterem itd.

Dzięki i również pozdrawiam:)

 

 

 

@Stary_Kredens :) fakt, piszę wiersze przycięte;) Z natury jestem małomówna, tylko tutaj w komentach czasem się rozhulam ;) Co do enigmatyczności... mnie się zdawało, że nie bardzo tajemniczy ten tekst, ale widocznie tak mi się tylko zdawało :D

Dzięki za kmnt 

 

 

 

 

@Marek.zak1 dokładnie. 

Dzięki za kmnt i również pozdrawiam 

 

 

 

 

 

@sisy89 dzięki 

 

 

 

Opublikowano

@iwonaroma

Że każdy wir jest otworem z wiatru, a wiara jest nim również, to było jedno z pierwszych moich olśnień na drodze do nowego języka, tu również wiedza należy, oczywiście obok oficjalnej etymologji, co uznaje tylko wrota–wór–otwór–zawór. Ale nieważne faktyczne pochodzenia słów, ważne czym są teraz. Jak wij co powił wojów (powić i powój). Wij się wije, tu też wiatr, dalej wici to przecież wiadomości, wiedza, więc wiklina i wikłać, i widły, i tak na cały język rdzenny się rozchodzi...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
    • @Mel666   Pewnie wszystko zostało już powiedziane. Dorzucę tylko a pewnie się powtórzę , że to  niezwykle mocny i plastyczny wiersz o dekonstrukcji własnej tożsamości i cielesności. Bardzo mi się podoba zderzenie  Kossaka (witalność, wyścigi, tradycyjny realizm) z Gigerem (biomechaniczny chłód i alienacja). Podmiot liryczny dokonuje "chirurgicznej inwentaryzacji" ciała, by na nowo „złożyć się jak lego”. Puenta zamykająca tekst jednym słowem - „Substancja” -  definiuje sprowadzenie człowieka do czystej materii. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...