Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Bieg Świnek

Dekaos Dondi
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Dekaos Dondi

Dekaos Dondi

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

biegną świnki do koryta

zamieszania robią w bród

każdy ryjek jest zawzięty

finał marzeń blisko już

 

jedna z byka chrząka groźnie

inna sru i puszcza pawia

waśnie ogon usztywniają

wielokrotność też się zdarza

 

wiele szynek pogniecionych

bo się pchają wciąż na hama

są też ładne i ładniejsze

chociaż lecą tak od rana

 

tam z golonki kość wystaje

skórę przebił cudzy kotlet

kwiczą tupią raciczkami

głośniej z tyłu bo markotne

 

wyścig trwałby długo jeszcze

do tej bramy każda chętna

lecz przed wejściem przegapiły

wielki napis rzeźnia miejska

 

no i metka czas się skończył

to już żaden wątek nowy

wyłapano wszystkie do cna

przerobiono na wyroby

                  

biegnie stado nowych świnek

do krainy szczęśliwości

zakład świetnie prosperuje

nie ogłosi upadłości

 

 

 

   

Edytowane przez Dekaos Dondi (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 80. Miasto modlące się do siebie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Ten fragment ma niesamowity klimat. Dzięki narratorowi wkraczającemu do oszałamiającego wielkością i wspaniałością Babilonu, wielka historia zyskuje bardzo osobisty, ludzki wymiar. Na początku jest triumf Macedończyków, ale podszyty fałszem ze strony mieszkańców.   Narrator jest świadkiem i uczestnikiem erotycznych przeżyć i sacrum - pot żołnierzy miesza się z ustami kapłanek pod okiem Isztar.   Na końcu - zamiast opowieści o wielkiej wojnie, żołnierz wybrał milczenie na rzecz wspomnienia „dotyku dłoni”. Dla niego największą tajemnicą Babilonu nie były jego mury, ale ludzkie emocje.   Ta część jest magiczna, pełna niepokoju i zmysłowości. Piękna!
    • Alicja_Wysocka
      Jedyny most

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar Teraz powiem, ze nie wiem.  Zabiłeś mi ćwieka. 
    • violetta
      Jedwabista

      Przez violetta · Opublikowano

      @.KOBIETA. moe mi się uda piotrusia pozyskać :) Jestem otwarta dla niego:)
    • Dekaos Dondi
      O Politykach

      Przez Dekaos Dondi · Opublikowano

      (~:Teksty satyryczne :~)     politycy politycy chciałbym radę wam zapodać mniej miłości trochę życzyć od przesady boli głowa    wciąż tłuczecie piersi wasze moja wina mojej partii oponenci mają racje polityku się ogarnij    czemu cudze wychwalacie że ci drudzy słusznie tylko czynią znowu tu zaznaczę więcej wiary z każdą chwilką    no nie płaczcie w kółko jednak dla ojczyzny aż tak wiele tej empatii co potrzebna przy okazji wasz interes    a gdy chciałby chichot jakiś z polityki zabrać ciebie to na szczęście wódz potrafi zawetować przeznaczenie     ***   polityka nudna słowem taki banał często gości bo wiadomo co kto powie w zależności z jakiej opcji     fanatyków różnych harców pośród klapek oczy tylko nawet kupa wodza w smalcu dal nich chcianą jest relikwią    czasem inna sytuacja choć nieliczni z tego słyną lecz przeważnie wciąż nawraca żeby tylko zgodnie z linią      partii w której ciepli stołek mając w głowie wbite jedno oponentów zniszczyć społem my wszak nacją tą potrzebną       czyż dla ziemi naszych ojców tych wysiłków w nas tak wiele oraz troski lśniącej w słońcu czy partyjny wszak interes        żeby władać znów zaczynać by na naszą zmienić modłę aż w ojczyźnie każda chwila dla tak wielu będzie dobrem     lecz pomarzyć można chyba miodem rzeka płynie wartko choć niestety też tak bywa dla bliźniego często sraczką
    • Berenika97
      Miłość

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Stukacz   Wiersz jest  romantyczny w pierwotnym sensie tego słowa - miłość jako choroba, ekstaza i destrukcja jednocześnie. "Kocham Cię - za tę męki" to paradoks, który autor nie próbuje rozwiązać, tylko wyrzuca z siebie. "Przez Ciebie, przez Ciebie" -  to powtórzenie na końcu mówi wszystko. Miłość jako jedyne wytłumaczenie i jedyna wina. Ciekawe. :) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...