Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zagrać z życiem o wszystko

Adam Zębala
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Adam Zębala

Adam Zębala

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Wracaj szybko bo stęskniony 

zwierzak czeka, on bardziej 

tęskni niż człowiek. 

 

Wierności Cię uczono

ale lekcje zapomniałeś,

teraz chyba żałujesz. 

 

Za setnym zakrętem 

jest droga do domu, 

często o niej zapominasz. 

 

Wypowiedziano kilka słów,

abyś wyciągnął 

z nich wnioski. 

 

Zlekceważona osoba 

poczuła się dotknięta. 

Ty sądzisz że ktoś Cię zranił.

 

W starym budynku zamieszkasz

żeby nikt Cię nie szukał. 

Najważniejszy spokój 

kiedyś na pewno go znajdziesz.

 

Coraz bardziej samotny

sądzisz że o Tobie zapomniano.

 

Rankiem chcesz iść 

na spotkanie z przyszłością.

Spokój może poczekać.  

 

Może znajdziesz kogo szukasz, 

może los będzie łaskawym,

bo zagrałeś z nim o wszystko.  

 

 

 

 

Edytowane przez Adam Zębala (wyświetl historię edycji)
  • Adam Zębala zmienił(a) tytuł na Zagrać z życiem o wszystko

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Stary_Kredens
      Akt

      Przez Stary_Kredens · Opublikowano

      @wiedźma chciałaś oddać intymność dwojga, sztuka jednak potrzebuje widza i trwałości. Szczególnie ta prawdziwa, sztuka dla dwojga to rzeczywiście magia, jest i za chwilę jej nie ma, ale pozostała też tylko dla tych dwojga we wspomnieniach  Ładny wiersz Pozdrawiam serdecznie kredens 
    • andrew
      Sobota, już weekend. Bywają chwile grozy.

      Przez andrew · Opublikowano

      obudziłem się  wyjątkowo wcześniej  weekend wolne od pracy  niby chciało się do WC ale to pretekst  usłyszałem rozmowę  spojrzałem obok na łóżku  wszystko ok  kto więc tam … kot budzi o czwartej  więc on dawno hula po ogrodzie   schodziłem  cichutko po schodach  tylko lekko wystraszony  bo jestem z natury odważny   ale to ...  zwolniłem kroki  w połowie schodów    to w przedpokoju  teraz już bardzo cicho  zbliżyłem się  do drzwi przedpokoju  były uchylone    otworzyłem szerzej  ciarki przeszły mi po plecach  wyjrzałem    kłóciła się zmiotka z szufelką  oskarżała ją  że nic nie robi  tylko czeka aż ona ...    to było ostatni raz  pamiętaj  jak znowu zostawią taki bałagan   jak wczoraj po imprezie  to ty masz najpierw  pozgarniać śmieci  będę ci podpowiadać gdzie  ja zmiotę na gotowo    widzisz jak ja wyglądam  sama to robiąc  nie mam prawie włosów  a ta resztka ...  szkoda mówić    szufelka z ironicznym uśmiechem powiedziała  może od nowego miesiąca    zapadła cisza  poszedłem jeszcze spać  nie myślałem że i one ...   8.2026 andrew  Sobota, już weekend   
    • wiedźma
      Akt

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Rysuję nas palcem na piasku. Jedna linia. Potem druga. Splatają się. Jak dwa pociągnięcia pędzlem na płótnie, które odda je morzu.   Morze patrzy. I czeka. Ono wie, że każdy dotyk to zaklęcie na chwilę. Ephemera. Sztuka, która żyje tylko póki oddychamy obok.   Sól zostaje na opuszkach. Jak podpis artysty pod obrazem, który zaraz zniknie. Każde ziarenko pamięta ciężar Twojego palca. I moje drżenie, gdy linia zadrżała zbyt blisko brzegu.   Wiatr robi swoje. Krytyk bezlitosny. Zacierając kontury, oceniając: nietrwale.   Jutro znajdą tu tylko serce i inicjały   A my będziemy wiedzieć, że to była magia. I wystawa zamknięta po jednym pokazie. Dla wtajemniczonych. Tylko dla nas dwojga.   Bo prawdziwa sztuka nie potrzebuje galerii. Wystarczy plaża. Twój palec. I mój piasek.   01.08.2026 ,  Sopot.
    • Toyer
      Nieproszona tęsknota

      Przez Toyer · Opublikowano

      Z tęsknoty popłakały się litery spalają wersy tej smutnej piosenki pilnują się tylko tęskne sylaby wyrażając słowem świat niepojęty   świeża nie pytała czy jej pragnąłem może gdy zwiędnie ktoś o nią zapyta to nie na nią w domu marzeń czekałem  a jednak przyszła chociaż nieproszona   czy mamy się przywitać podać rękę w sukni stoi w progu i się uśmiecha jak róża piękna lecz ma ostre kolce ile na jej pożegnanie mam czekać ?
    • Łukasz Jurczyk
      Gdzie rdzewieją miecze: 108. Szturm przez pustą rzekę

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Christine Bardzo dziękuję !!!   Zwyciężyli. Miasto straciło głos. Resztę nazwano chwałą.   Pozdrawiam

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...