Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zwykły człowiek czy może postać z miasta Niestety. Zdania są podzielone
i ty jesteś rozbita. Czasem przecinasz bezradnie
powietrze, kiedy indziej ściągasz za sobą obrus z całą zastawą.

Wzrok wbity w jedno miejsce kontrastuje z mimiką. Pokaleczone
usta i brwi szukają właściwego ułożenia - zawsze bezskutecznie.
Czasem masz siłę żeby wytrzeć twarz, poprawić czarny golf
albo tą niebieską bluzkę, którą sama wybrałaś.

Wtedy upuszczam szklankę z wodą. Wódką. A szkło zajmuje sobą
parkiet. Jego kawałki wydłubujesz długo potem, trochę na
pamięć z ciała, trochę mechanicznie z pamięci.

Zgięta wpół gazeta naśladuje twoje ruchy. Gubiąc strony,
otwierając się na tanim dramacie. Filmów jak ten nikt nie chce
oglądać. Na szczęście ludzie przerzucają kanały, a ja
zasłaniam żaluzje. Na wszelki wypadek.

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

no proszę.
zaskoczonam.
nie sądziłam, że przeczytam dobry wiersz (z całym szacunkiem).
podoba mi się, choć odrobinę trąci prozą poetycką. sugeruję wkleić przecinek, przed żeby w trzecim wersie drugiej strofy (żeby być konsekwentnym w stosowaniu znaków interpunkcyjnych w wierszu). no i wpół, Panie Natanie, łącznie.

pozdrawiam, Pat.

Opublikowano

natanie wiersz po twojemu ,czytałem twoje lepsze ,z trafniejszą metaforyką i mniej dosłowne,pięknie opisujesz rzeczywistość,brakuje zaciekawienia,czegoś co by mogło zatrzymać i pozwolić powrócić.pozdrow.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Dziesiejsza poezja trąci prozą poetycką wogóle, że nie widać granic. Błąd poprawię, a interpunkcji się przyjrzę,

dzięki za komentarz,
Pozdrawiam

Sprawdziłem, w całym wierszu nie ma słowa "żeby", coś innego chyba miała Pani na myśli.
Opublikowano

bardzo to niezłe...
jedyna uwaga to, że przeczytałem "porzucają" zamaist "przerzucają" - i w takiej wersji bardziej mi sie podobało...
więcej grzechów nie pamiętam (a wszystkie pozostałe i tak na siłę)
pozdr

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man wiedziałam że słusznie jest kochać granat ostatecznie głębokie piękno zamyka się w tym kolorze niebo nocą, morze nad którym stoję koszula po mężczyźnie, dobrze luźna 
    • @Magdalena Odmieniany przez Wszystkie przypadki Układany w scrabble Czytany z chmur Przesypywany Z ręki do ręki Na plaży Granatowego morza Za chwilę z liści Kłosów Spokojnej toni Jeziora
    • @Marek.zak1   Bardzo dzięuję!    Dziękuję za rozbudowany komentarz i za dobre słowo o moich wierszach.   Rozumiem Twoje przemyślenia, choć widzę ten wiersz trochę inaczej - nie jako oczekiwania wobec "facetów" czy "dziewczyn", ale jako pytanie o bliskość w ogóle. O to, czy potrafimy się spotkać w pełni - niezależnie od płci. Myślę, że subtelność i głębia nie są domeną jednej płci. Raczej - rzadkością u wszystkich ludzi. I może właśnie dlatego ten wiersz brzmi jak poszukiwanie. Ale wiem, że pewien pisarz twierdził, że konstrukcja mężczyzny jest prosta. Na pewno zna się na nich lepiej, niż kobieta. :) Pozdrawiam.  @Migrena   Bardzo dziękuję!    Twój komentarz sam jest wierszem.  "Milczenie pełne znaczeń" - tak właśnie chciałam, żeby ten wiersz brzmiał. Jak cisza, która mówi głośniej niż krzyk. "Mysli dojrzewają jak kwiaty w ciszy" - to piękna metafora. Ogród rzeczywiście był dla mnie miejscem, gdzie wszystko zaczyna się powoli, zanim zamieni się w żywioł. Dziękuję, że pozwoliłeś wierszowi odbić się echem w Twoim sercu. To największy zaszczyt dla każdego słowa.   Serdecznie pozdrawiam. :) @lena2_   Bardzo dziękuję!  Sprawiasz mi wielką radość. :)     Serdecznie pozdrawiam. 
    • @Berenika97 @Migrena Jako Kolega po fachu, podobno w dzień poezji - akurat Was muszę ostrzec przed pisaniem za "dobrych" wierszy :)))
    • @vioara stelelor   Och, Twój komentarz mnie poruszył. To, że wiersz w Tobie rezonuje - to największy dar, jaki może dostać piszący. "Nie tylko tej drugiej osoby, ale przede wszystkim tego, co jej obecność w nas otwiera" - to zdanie samo w sobie jest kluczem do całego wiersza. Właśnie o to chodziło. O odwagę przyjęcia tego, co w nas budzi druga osoba. Nie uciekania przed własnymi strunami. "Ziarno zasiane w ziemi" - piękna metafora. Bliskość wymaga gleby, nie asfaltu. Wymaga kogoś, kto pozwoli wibracji zabrzmieć, nawet jeśli obudzi echo po latach ciszy.   Dziękuję za te słowa. Za to, że wróciłaś do wiersza. Za chusteczki.  I za to, że podzieliłaś się tym.    Serdecznie pozdrawiam.   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...