Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Cały czas wszystko obserwuję: sytuacja jest na korzyść aresztowanych żołnierzy, tak więc: presja społeczna ma sens - rząd zmieni przepisy, a o co dokładnie poszło? O strzały ostrzegawcze: żołnierze najpierw strzelali w górę, potem: w ziemię i po bokach - Straż Graniczna zrobiła kupę w majtki i zgłosiła sprawę Żandarmerii Wojskowej (policji wojskowej), dalej: w konsekwencji został zamordowany młody żołnierz - Mateusz Sitko, dodam: od początku mówiłem - nie powinno na granicy polsko-białoruskiej być żołnierzy, tylko: oddziały policji prewencyjnej i interwencyjnej - żołnierze są szkoleni do obrony granicy, jednak: poczekam jak ich wypuszczą i na pewno coś powiedzą dziennikarzom.

 

A ta jakaś tam - "Gazeta Wyborcza" - nadal swoje: mąci i kręci i miesza i miesza i kręci i mąci, a teraz wyskakuje z nagraniami, których jeszcze nie widziałem, jednak: dlaczego żołnierze zrobili składkę na prawników? Proszę logicznie pomyśleć, zapewniam: myślenie naprawdę nie boli...

 

Łukasz Jasiński 

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
  • 2 tygodnie później...
  • 1 miesiąc temu...
Opublikowano (edytowane)

@Amber

 

Dzień dobry, pani Magdo, mam po raz drugi bezprawnie zablokowane konto przez komornika sądowego Agnieszkę Mróz, oczywiście: mam również pismo z Ministerstwa Sprawiedliwości, iż sprawa zostanie wysłana do Sądu w sprawie zbadania nieprawidłowości, nic a nic nie zapłacę, chciałaby pani mężczyznę, który został zmuszony do zrobienia czegoś wbrew własnej woli jako osoba niewinna - kozioł ofiarny? I miałby wtedy być szczęśliwy i zadowolony? Rozumie pani o co mi chodzi? Taki mężczyzna gaśnie wewnętrznie, milczy i jest przerażająco smutny... Zaczyna pić i umiera w kwiecie wieku, dziwi się teraz pani: dlaczego więcej mężczyzn umiera od kobiet? Ma jeszcze inny wybór: może te pisma tutaj opublikować lub uderzyć w bardzo czuły punkt - w rodzinę komornika, opublikować zdjęcia jej rodziny i po co ona to robi? Po co ona niszczy dobrego człowieka? Za co? Tak, nigdy w życiu mnie nie zobaczy - przekroczyła wszelkie granice przyzwoitości... Mama będzie w moim imieniu załatwiała te biurokratyczne szwindle, jeśli niczego nie zrozumie - uderzę z potrójną mocą - pozostanie jej i jej rodzinie jeden wybór - samobójstwo, wie pani: jak te wszystkie dokumenty i zdjęcia jej rodziny opublikuję - będę miał ogromną liczbę czytań, kończąc: nie musi pani odpowiadać, niestety: musiałem o tym komuś powiedzieć...

 

Łukasz Jasiński 

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

@Amber

 

Oceni mnie Klio, a już wiem: za życia jestem legendą, napisałem również publiczny list do prezydenta Warszawy - Rafała Trzaskowskiego, oto jego treść:

 

Dzień dobry, 

 

panie Rafale Trzaskowski, jestem pogańskim racjonalistą - libertynem i intelektualnym biseksualistą - uniwersalnym, jeśli pragnie pan zdobyć mój głos w wyborach prezydenckich, musi pan najpierw mnie zrozumieć, wszystko pan znajdzie na Polskim Portalu Literackim (poezja.org) - publikuję tam wiersze, nowele, opowiadania, recenzje, eseje, prozę poetycką i artystyczne zdjęcia, dodam: jestem osobą niesłyszącą, słuch straciłem po operacji na nosie, prawdopodobnie przez źle użytą narkozę, więc: posiadam nabytą niepełnosprawność o stopniu umiarkowanym, jestem w średnim wieku i młode pokolenie i stare pokolenie nie rozumie mojego języka, to znaczy: rozumie jak mówię, a nie rozumie niektórych słów, więc? Mam zniżać poziom komunikacji do ich poziomu, aby mnie rozumieli? Proszę mnie nie wrzucać do żadnego towarzystwa wzajemnej adoracji, tym bardziej do osób niepełnosprawnych - niesłyszących, głuchych i głuchoniemych - oni też już dawno mnie odrzucili, jeśli pan wszystko przeczyta na Polskim Portalu Literackim (poezja.org) - może pan coś wymyśli, mam jeszcze do przeżycia pół wieku, dokładnie: jestem twórczym artystą - poetą, mam średnie wykształcenie zawodowe z egzaminem dojrzałości, najbardziej lubię podróżować: mogę być przewodnikiem po Warszawie, pomocnikiem w podróżach i tłumaczem języka migowego, bylebym istniał w ruchu.

 

Z poważaniem 
Łukasz Jasiński

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Ja bym zaczęła od słów, panie prezydencie jestem zdany na Pana laskę, kto mi kupi chleb i zapłaci Komornika, ja już nie mam siły dźwigać tych ciężarów Szanownej Pani Komornik z Mokotowa. Ona mnie cały czas oblewa pomyjami itd za lekko piszesz:)

Opublikowano (edytowane)

@violetta

 

Piekielnie, ostro, piekielnie i mama o tym wie, także - Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego (pozwoliłem im czytać moje prywatne SMS-y do mamy), chodzi o to, aby mi nie zostało zablokowane konto na Facebooku i tutaj - wtedy nie miałbym jak walczyć, jednocześnie: chodzi o kulturę - polszczyznę, nomen omen: na Facebooku dotarłem do blisko dziesięć tysięcy osób i komornik sądowy Agnieszka Mróz nie wie o tym, bo: tak działa Tajny Ruch Oporu, a teraz: ruch jest po stronie pana Rafała Trzaskowskiego - ma do zdobycia dzięki mnie blisko piętnaście tysięcy głosów, a dlaczego pan Rafał Trzaskowski? Jeszcze jest za wcześniej, aby pisać: pan prezydent Polski Rafał Trzaskowski, proste i logiczne? Mówiłem już: w Powiatowym Urzędzie Pracy...

 

- A po co panu praca? Przecież pan ma rentę socjalną!

 

Według mojej interpretacji: posiadam dożywotnie odszkodowanie za utratę słuchu z winy państwowego szpitala i nie mam żalu - jestem wdzięczny za uratowanie mi życia, pracy na własną rękę też nie znajdę, nie ma pani pojęcia, iż głęboko zakonspirowany tchórz może nieoficjalną drogą poinformować pracodawców, aby mnie nie zatrudniali, tak robią osoby ze środowisk spod tęczowej flagi i bardzo dużo osób nie może znaleźć w Polsce pracy - czy to jest uczciwa gra?

 

Łukasz Jasiński 

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

@violetta

 

Nie, nie zrobię tego, to jest poniżej mojej godności, zrobię coś innego, proszę poczekać...

 

Pokuta

 

Unikalny sposób

Wyrzucenia z siebie zła:

Zostać w domu,

Ocalenie ukoi szał!

Paniczny strach!

 

Na straty pójdą cztery ściany 

I niebo przedrze się przez sufit,

Twoja ręka chwyci moją dłoń

Pobiegniemy...

 

Głębokim lasem

Prowadziłeś mnie na wschód,

Utrzymałeś fazę linearnego snu,

Ukoiłam cały strach, bez opamiętania...

Zapomniałam, że jutro może nie być rana...

 

Spłoszona mrozem i blaskiem księżyca

Wśród drzewa rozkołysała się moja modlitwa...

 

Dominika Moon

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
  • 3 miesiące temu...
  • 2 miesiące temu...
Opublikowano (edytowane)

Teoria spisku

 

Budują, piramidę, budują:

króla na królowej i królową na królu,

samolot - papierowy

 

zrujnował święte fundamenty,

nożem, ścinają, nożem - wierzchołek

białego

 

drzewa i trzy, drzazgi, trzy -

pękają: to, dziewięćdziesiąt, to

tylko, sześć...

 

Łukasz Jasiński (czerwiec 2022)

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
  • 5 tygodni później...
Opublikowano (edytowane)

Warszawa, dnia: 26 lutego 2025 r.

 

                                    WYSTAWIAM 

 

          oficjalny list hańby: za panią Agnieszką Holland jako osobą współodpowiedzialną za pośrednie morderstwo na polskim żołnierzu - sierżancie Mateuszu Sitko, uzasadnienie: podczas kryzysu na granicy z Federacją Białoruską - oficjalnej wojny hybrydowej - wywołanej przez Federację Rosyjską, a sprowokowanej przez Stany Zjednoczone Ameryki Północnej - wyżej wymieniona osoba zrealizowała propagandowy film pod tytułem - "Zielona Granica" - ogłaszam następującą karę publiczną: pozbawienie czci, honoru i godności i dożywotnią banicję zewnętrzną.

 

Pułkownik Tajnego Ruchu Oporu: Łukasz Wiesław Jan Jasiński herbu Topór 

Edytowane przez Łukasz Wiesław Jasiński (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    •     Zaczął duchowo przygotowywać się na skok stulecia, jego głowę wypełniły podniecające scenariusze, o tyle słodsze, o ile dyskretniejsze i głębiej pochowane gdzieś w dziecięcym światku. Karol postawił mur fabryki między sobą a światem dorosłym, tylko po to, żeby móc go własnoręcznie zburzyć, z pozdzieranymi knykciami, obscenicznie przywitać starszych w ich własnym salonie. Myśli te mąciły nastoletnią głowę - jedząc obiad, kończył powtarzać swój rozpoznawczy obchód, w szkolnej ławce szukał najłatwiejszego punktu wejścia (tam fabrykę odznaczał jedynie smukły komin, sterczący na planie osiedla jak kulfon radzieckiego urbanisty) .

          Kiedy przeczołgiwał się pod ogrodzeniem, na początku przenosząc na drugą stronę samą głowę, potem powoli wciągając tors, rozgrzewał wokół siebie przymrozek poranka, ostatecznie wypychając się w całości na drugą stronę falowanej blachy. Karol rozprostował nogi, otrzepał pył ze spodni, a wraz z nim, na placu powstała nowa siła - magnetyzm tego miejsca przestał zdawać się siłą przyciągającą tutaj chłopczyka, wsiąknął w niego samego, jego wibracje czuć można było w rozchodzącym się cieple, w lekkim, elektrycznym, brzęczeniu w uszach, w malutkich wibracjach każdej tkanki, możliwych do wyczucia przy wystarczającym skupieniu (pobudzone w tym momencie krążenie zdało się Karolowi czymś o wiele magiczniejszym), co wszystko składało się na poczucie młodzieńczego zrywu wcześniej jedenastolatkowi nieznanego. Prawie że najniższy w swojej klasie, uczeń piątej klasy szkoły podstawowej zdał się tutaj nadczłowiekiem, członkiem kasty wydzielonej zarówno od dzieci jak i dorosłych, wszystkich trwających w ohydnym bezruchu i bezwiedzy, jednych, pchanych ospale przez życie zwierzęcością, drugich, swoją metafizyką. Drugą siłą, która musiała opanować każdego Ubermenscha, był strach. Jawił się pod postacią lekkiego bólu czy nudności, gdzieś pomiędzy brzuchem a plecami, oznaczał dziwne zatwardzenie w gardle, i szybszy pęd myśli, w tym momencie zdających się jakby zwolnieniem śluz na długo wypełnianym zbiorniku dojrzałości. 

          Pierwszy krok osłupił Karola, jego powaga prowadziła jedynie do strachu - nie dlatego, że był to krok przełomowy, ale dlatego, że jego ciężki, zimowy but z hałasem dotłukł już wcześniej potłuczone szkło. Zaspany gołąb sfrunął gdzieś z wysoka. Post-sowiecki panoptykon wrócił jeszcze na chwilę do włamywacza, tym razem z parą oczu w każdym sąsiednim oknie, co teraz Karol uznał za niezasługujące na krztę jego uwagi. Następny krok był już wartki, jego impet był obietnicą następnego, a następny obietnicą dalszych i dalszych. Elewacja rosła i rosła, aż stanęła na wyciągnięcie ręki. Mały dziewięciolatek w biało-złotej albie instynktownie zadarł w tym momencie głowę do góry, a kościelna wieża, rozsypała się pod jego błyszczącymi bucikami na suchy, ceglany pył. W pobliżu rozległo się bicie dzwonów. Ósma rano. Jakby to był jego sygnał, Karol postawił pierwszą nogę w miejscu wyłamanego okna, i sam nie wiedząc kiedy, znalazł siebie w pustej, industrialnej hali.

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach




×
×
  • Dodaj nową pozycję...