Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Mały złoty krążek na palcu serdecznym,

przyciemniony czasem od lat sobie tkwi.

Jakby był od zawsze, przezwyciężył wieczność,

już nie liczy nocy, nie tasuje dni.

 

Zwyczajnie wciśnięty, od prawie pół wieku.

ksiądz pobłogosławił w czasie krótkiej mszy,

by trwał aż do końca, przecież z niego etyk.

dba aby złączonych - nie rozłączył nikt.

 

W momentach kryzysu o istotnym wspomniał,

o miłych manowcach nie pozwalał śnić

Przecież to nieważne, czyja to jest wina.

Musisz sam zakończyć  wszystkie życia gry.

 

Aż tu jakiś chirurg chciał zdjąć po dobroci

co się ponamydlał naciągał i nic.

Wreszcie wziął nożyce – pan zapomni o tym.

Znów możemy razem marzyć śnić i iść!

 

 

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

@Wędrowiec.1984

Gratulacje doskonałe podsumowanie, ale ani palec nie został ucięty ani przecięta obrączka.

:))))

                     Ostatnia strofa dopisana celowo ku rozwadze. Byłem w szpitalu na zabiegu chirurgicznym i słyszałem jak wszystkim ściągają obrączki z palców, bo jakoby może przez nie porazić prąd. Leżę na stole operacyjnym anestezjolog wraz pielęgniarką chcą mi koniecznie ściągnąć obrączkę. Bo: prąd przepisy BHP itd, Po dobroci nie zeszła: Będziemy musieli przeciąć słyszę. Powiedziałem głośno: Mowy nie ma - to ja nie zgadzam się na zabieg i co? ...

                          Obrączka została, palec cały a pacjent przeżył i ma się dobrze!! Można - można. Zalecam myślenie i odrobinę dobrej woli. Na nic się nie musimy godzić nawet na stole chirurgicznym!!

 

 

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
  • 1 rok później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma   dziękuję Iwonko :)
    • @Migrena zbyt dużo odsłoniłeś w tym wierszu smutku oraz beznadziei , życie jest żywsze niż myślisz
    • @Amber   to moja melodia przyszłości :) myślę nad rozwojem w jakiś esej.   dziękuję serdecznie. pozdrawiam.     @Gosława   bardzo dziękuję za dobre słowa.   długo, bo banicja była długa.   ale już jestem.   i cieszę się, że mogę tutaj z Państwem być :)   ciepło pozdrawiam.   @vioara stelelor       dziękuję za tak uważne i głębokie odczytanie. bardzo porusza mnie Twoja interpretacja w kategoriach miłosci karmicznej ,tej która nie przychodzi po spełnienie, lecz po domknięcie pewnego napiecia w przestrzeni między   dwojgiem ludzi. pisząc ten wiersz, myślałem raczej o zakrzywieniu ,  o tym, że niektóre spotkania zmieniają trajektorie naszego dalszego życia, nawet jeśli nie stają się historią. one nie muszą trwać, żeby działać. czy to karma? być może. a może po prostu świadomosć, że nie wszystko, co silne, jest przeznaczone do posiadania. bardzo bliskie jest mi zdanie, które napisałaś: „niespełnienie to droga ' w tym sensie  takie spotkania uczą. ale może nie tyle domykają przeszłosc , co otwierają w nas   przestrzeń, która już nigdy nie będzie taka sama . dzięki za tę perspektywę. ona również zakrzywia !!! pozdrawiam:)    
    • @Berenika97 dziękuję Kochana. Wiesz, ten wiersz to obraz z życia. Ja do tej pani po kilkunastu minutach obserwacji właśnie podeszłam, przykucnęłam, pogadałam i kupiłam. Poważne jej oczy rozbłysnęły wdzięcznością, której nie da się opisać ani zamienić na żadne pieniądze.  Czynić uczynki miłosierdzia to największa duchowa radość.  Uściski.
    • @Berenika97 bieda oraz smutek, nie żeń biedy ze smutkiem
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...