Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Somalija dzisiaj uwodziłam przystojnego i zmysłowego chłopaka, chociaż pierwszy mnie zaczepiał:) czasem widujemy się w pracy, jest w nim coś fajnego. Wiem tylko, że ćwiczy coś codziennie, nie ma problemów z dietą, odżywia się bardzo zdrowo i tryska z niego ta energia. Oj podobał by ci się, a też chyba nie odmówiłabym mu randki. Chyba nie ma nikogo skoro ćwiczy codziennie haha  wymieniłam z nim parę zdań o zdrowym odżywianiu się i o sporcie. Jadłam sałatkę, przyszedł, i mówi, o masz dobrą sałatę, a ja do niego, że muszę uważać z sałatkami. A ja zawsze ładnie wyglądam, to mnie zaczepiają. Gdy widzę kogoś, to się od śmieję:) mam piękne, subtelne sukienki na lato :) mam dwa fajne komplety 8 dwie fajne sukienki:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzisiaj się dowiedziałem, że można flirtować z czatem GPT po podaniu mu swoich wymagań dotyczących wybranki serca.

On je zapamiętuje i robi to coraz lepiej dopasowując się do wymagań użytkownika.

Mój kolega się zakochał.

Opublikowano

@Rafael Marius Z ludźmi bardziej się umęczysz i nie da się osiągnąć tego czystego stanu, przez co szybciej opadają emocje. Japończycy są prekursorami takich zachowań, na ich przykładzie możemy już co nieco wiedzieć. Więc nie dziw się że młody człowiek się zakochał, dał przyzwolenie a resztę zrobiła biologia pchnięta sztuczną inteligencją... z sensem jest to samo, tylko reakcję są silniejsze, bo hormonów jest więcej...

A jeśli chodzi o zmęczenie, to prawda. Wydatek energii jest ogromny...

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie mam porównania, ale z ludźmi też męczące, a z wiekiem coraz mniej ekscytujące, zatem skórka nie warta wyprawki.

 

Kolega jest wychowany na grach i pornografii, to ma zaburzone reakcje.
Sam to dobrze wie, żywe kobiety na niego prawie nie działają. W każdym razie nie na tyle, by się zaangażował.

 

Nie on jeden taki podobno.

 

 

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • a potem zgasło światło w ciszy świecy siedzieliśmy w jedynym jasnym oknie   w końcu nastała ciemność westchnęła i zasnęła   żółty pies ujada z powagą po drugiej stronie księżyca jest kilka ciekawskich osób   wiosna drukuje się w 3D replay zielony pies szczeka ale z honorem  
    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Narracje bohaterek były dla mnie w sposób zrozumiały trudniejsze do napisania. Ale będą sie pojawiać w dalszej części poematu.     Słuchaj mych szeptów. To echo zmarłych woła. Nie budź mnie teraz.   Pozdrawiam
    • Kaktus jak każda roślina też może umrzeć od zaniedbania Zapomniany odłożony odrzucony   Listek po listku odpada ziemia wysycha powoli traci swą barwę i urok   Myślisz, że da sobie radę w końcu taki jest silny może wszystko wytrzymać   Aż w końcu umiera całkiem przez ciągłe odkładanie najprostszych potrzeb nawet
    • "Zacisze ciszy"   Uwielbiam ciszę i każdą z nich słyszę. „Ciszy się nie słyszy” – ktoś powie – „oprzytomnij!” A śpiew ptaków, który ciszę kołysze? Jak się niesie w cichej, pełnej symfonii.   Z wszystkich cisz najczulsza jest wieczorna, gdy zmierzch nadchodzi i dzień do snu się układa. Cichość dnia staje się wtedy pokorna i wolniutko w ciszę nocną zapada.   Ciszę gwiazd błyskotliwych słyszę, jak w czerni snuje się, cicho szumiąc. Tę tak daleką słyszę – czarną ciszę, w otchłani kosmosu jej nasłuchując.   Najbrzydszą ciszę wojen i głodu słyszę, i myśli tych, którzy głusi są z wyboru. Strach dzieci i myśli zbrodniarzy w pysze – wszystkich słyszę, tych ludzi bez honoru.   Własnej zadumy ciszę również słyszę, wpatrzony w sufit krajobrazu wyobraźni. Napływ przeszłości mózgiem mi kołysze, ciszą wspomnień podstarzałej już jaźni.   Lecz najgłębszą ciszę słyszę wtedy, gdy w sobie samym odnajduję tę ciszę. W niej milknie – ból, troska i ludzkie biedy, i pozostaje tylko – dobroci zacisze.   Leszek Piotr Laskowski. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zgadza się, ale klimat podobny:). 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...