Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

***

Somalija
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/228709--/

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Somalija

Somalija

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

zostanie nam tak

niestety 

 

cała śnię twój zapach 

kwiatem płomieńczyka dotykam 

nadgarstków 

 

na skórze ud

noszę wrażenie ciebie 

znów znikniemy

w pokoju nierzeczywistości

uwikłani w ekstatyczne

drżenia

 

życie to tradycja ludowa 

pragnę tylko 

 

miłości 

 

 

 

 

 

 

Edytowane przez Somalija (wyświetl historię edycji)
10
violetta

violetta

Opublikowano
Opublikowano

@Somalija dzisiaj uwodziłam przystojnego i zmysłowego chłopaka, chociaż pierwszy mnie zaczepiał:) czasem widujemy się w pracy, jest w nim coś fajnego. Wiem tylko, że ćwiczy coś codziennie, nie ma problemów z dietą, odżywia się bardzo zdrowo i tryska z niego ta energia. Oj podobał by ci się, a też chyba nie odmówiłabym mu randki. Chyba nie ma nikogo skoro ćwiczy codziennie haha  wymieniłam z nim parę zdań o zdrowym odżywianiu się i o sporcie. Jadłam sałatkę, przyszedł, i mówi, o masz dobrą sałatę, a ja do niego, że muszę uważać z sałatkami. A ja zawsze ładnie wyglądam, to mnie zaczepiają. Gdy widzę kogoś, to się od śmieję:) mam piękne, subtelne sukienki na lato :) mam dwa fajne komplety 8 dwie fajne sukienki:)

Rafael Marius

Rafael Marius

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzisiaj się dowiedziałem, że można flirtować z czatem GPT po podaniu mu swoich wymagań dotyczących wybranki serca.

On je zapamiętuje i robi to coraz lepiej dopasowując się do wymagań użytkownika.

Mój kolega się zakochał.

Somalija

Somalija

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Rafael Marius Z ludźmi bardziej się umęczysz i nie da się osiągnąć tego czystego stanu, przez co szybciej opadają emocje. Japończycy są prekursorami takich zachowań, na ich przykładzie możemy już co nieco wiedzieć. Więc nie dziw się że młody człowiek się zakochał, dał przyzwolenie a resztę zrobiła biologia pchnięta sztuczną inteligencją... z sensem jest to samo, tylko reakcję są silniejsze, bo hormonów jest więcej...

A jeśli chodzi o zmęczenie, to prawda. Wydatek energii jest ogromny...

 

Rafael Marius

Rafael Marius

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie mam porównania, ale z ludźmi też męczące, a z wiekiem coraz mniej ekscytujące, zatem skórka nie warta wyprawki.

 

Kolega jest wychowany na grach i pornografii, to ma zaburzone reakcje.
Sam to dobrze wie, żywe kobiety na niego prawie nie działają. W każdym razie nie na tyle, by się zaangażował.

 

Nie on jeden taki podobno.

 

 

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/228709--/
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Anton_Borowicz
      Oleńka

      Przez Anton_Borowicz · Opublikowano

      Oleńka    Niewiele chce powiedzieć, w tej co zakochany  Jestem, bo często mówię, panna wierzy szczerze  Zaś Wam teraz wyjawię, skarb to niezrównany,  Lico gładkie, a włosy - hebanu przymierze.  Wzrok ma iście książęcy, może z Aleksandry?  Ród jej dumny, omija kłamstwa i meandry.  A ja to jest Mikołaj, za żonę ją bierze!    I powiem ja Wam teraz, jak to Pan Bóg ludzi  Wiążę mocno, przed ołtarz potem wiedzie parę.  Młodzi my, więc w nas miłość wyobraźnię budzi,  Człowiek wczoraj nieżywy, dziś dba o swą wiarę,  Mą wiarą jest ta miłość, co ci w słowie nie zginie,  I ślubuję jej stałość w wspólnej nam godzinie,  Więc zaś dumnie wypełnię obietnicy miarę.    Krew po palcach mi spływa, krew na papier kapie,  Ale przestać o niej nie potrafię, o niej opowiadać.  Aleksandra jedyna – to sen, sen na jawie,  Mój przyjaciel najlepszy, jak z chłopem pogadać,  Zaś gdy pisać przestaję, bo armaty grzmią,  Muzy wszystkie wtem milkną, choć jedna ich panią  Ona jest, ona Muz królową, działa kończą władać.    W kurzu i w pyle pałac, łzą cegły zbryzgane,  Nic więcej dać nie mogłem, panna zagościła.  A wraz z nią przyszli majstrzy, ściany zapomniane,  Lecz panna nie czekała, pędzlem zaś rządziła.  Gdy ściany blask zyskały, chciała gospodyni  Męża znaleźć, co Bogu dzięki za Nią czyni,  Bo miłość w tym pałacu, życie obudziła.    Zbudziła mnie i płacze, kresu się boimy,  Miłość ją przerażała, mnie nie - choć zmęczony.  I pocieszam mą pannę, łzy przez dotyk znikły.  Rozumiem doskonale, uczuciem dręczony  Byłem, więc całkiem szczerze, płaczemy zaś razem,  Nasz strach dobiega końca, gdy ciało tknie z ciałem.  Może to miłość trudna - człowiek jest spełniony.    Opowiadałem pannie, jak kiedyś to żyłem,  Jak dotyk zaciśnięty - w pięść - serce wydzierał.  Jak łzy zawsze spływały, gdy poniżan byłem,  Jak strach do życia zmuszał, życie mi zabierał,  Panna wojsko zwołała, łotewskich to strzelców,  By pałacu nam strzegli, po sam koniec wieków.  Znów panna zaskoczyła - z niej taki generał!    Pałac niezwyciężony, wokół niego rośnie  Ogród przepiękny, miłość Boża go otacza,  Bóg ogrodem przysługę czyni dzisiaj wiośnie.  Dowód na to jest jasny - miłości wystarcza,  By pałace wciąż wznosić, być niepokonanym,  By świat dobrze sam pojąć, pannie być dojrzałym.  Żegnajcie moi mili - spóźnień nie wybacza! 
    • Mitylene
      Zamyśleni

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @Aleksander Hoorn dziękuję za ciekawą refleksję dotyczącą mojego " wiersza". Jeśli udało mi się w tych niezbyt udanych wersach przemycić wartość sentymentalną to zamiar został osiągnięty. Natomiast jestem w pełni świadoma niedoskonałości tejże próby poetyckiej i cieszę się niezmiernie, że są na portalu takie osoby jak Ty, które w ciekawy i wnikliwy sposób wyrażają opinię. Uczę się cały czas pisania wierszy i zdecydowana większość z nich, to właśnie próby wyrażania emocji i opisania świata, który widzę w około i oczami wyobraźni. Fotografia to natomiast moja pasja i zajmuje się nią jedynie amatorsko:) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Berenika97 akurat ten fragment też lubię,  gdzie wiatr i szept współgrają razem :) Pozdrawiam serdecznie!
    • Andrzej_Wojnowski
      bo bez tarasu

      Przez Andrzej_Wojnowski · Opublikowano

      „Tłum chce dowodu” , „Presja  zbiorowości” . Tłum nie ufa, tłum żąda, tłum osądza. „My jesteśmy tymi myszami”  ?  Wiersz  o hipokryzji tłumu, potrzebie udowadniania niewinności i byciu wystawionym na pokaz  i o tym, że często nie jesteśmy sędziami -  tylko obiektem eksperymentu. To dla mnie za trudne, to mnie przerasta. Jestem stary „Diesel” – nic więcej mi nie przychodzi do głowy.
    • Simon Tracy
      Dokąd się udasz, ptaku?

      Przez Simon Tracy · Opublikowano

      @Lenore Grey Skończyłem tak dobry tomik, że ciężko mi było się zebrać do czegoś nowego. Dziś u mnie wyjątkowo krótko... prawie jak miniatura w porównaniu do moich tekstów innych
    • Lenore Grey
      Dokąd się udasz, ptaku?

      Przez Lenore Grey · Opublikowano

      @Simon Tracy Mi twoich też!   Dopiero dzisiaj dodałam dwie miniaturki. I widziałam, że Ty również niedawno coś wrzuciłeś. Będę miała lekturkę na wieczór:⁠-⁠)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...