Listy z czkawką-"Ziarnko księżycowe"

[Anna Romanek]

-A gdyby tak z księżyca spadło na ziemię tylko jedno ziarnko piasku, to co by się wtenczas podziało?
- Ano, nie wiem, szepnął Szypuła. Chyba by się nic nie podziało, bo co to, jedno ziarnko?
-Ależ, w takim razie jesteś pan w wielkim błędzie, bo zobacz pan, jakby w telewizji to ziarnko jedno, takie tycie, malutkie, pokazali, to co pan myślisz? Nic by się nie podziało? Zaraz by się do tego ziarnka przylepiło całe stado naukowców, i narady i narady od bieguna do bieguna. Nikt by, panie, o niczym innym nie mówił, tylko o tym ziarenku. Bo to może by się rozrosnąć mogła jakaś straszna zaraza księżycowa, albo tam może by jajko jakie ukryte „zagenowane” było, z chromosomami, i tylko patrzeć, a z niego jakiś niewiadomojaki mógłby się wykluć. I gdzie tu uciekać, panie, przed takim? Bo to on, jak z księżyca spadł, to myślisz pan, że nie wie, gdzie każdy się chowa? On to by, panie w jednym, tym, malutkim paluszku miał. I nie wiesz pan, co by się dopiero narobiło?
-No, nie...
-Taki na przykład statek kosmiczny, co po orbicie wokół księżyca jak zawsze spokojnie sobie lata, to by już chciał czym prędzej na ziemię zesłany być, bo jakby się dowiedzieli kosmonauci wokół czego latają, to by się im włosy w nieważkości zjeżyły i całe zastępy tych „mrówek” kosmicznych, co by się wylęgły z tego ziarna...Bo to już ja tak, panie fantazjuję trochę, panie Szypuła, ale, co myślisz pan, że to by inni, lepiej wiedzieli, co się podzieje?
-I dlatego już dziś możesz sobie pan, panie Szypuła zacząć budować statek kosmiczny sam, bo jak te ziarno spadnie i się zacznie jak na drożdżach rozrastać to my, ludzie musimy się stąd wynosić czym prędzej. A gdzie, panie? Oto jest pytanie, właśnie. Tylko w kosmos, bo gdzie? Jak już ziemia opanowana będzie przez te księżycowe komary, czy mrowie jakichś srebrnych ichniejszych organizmów jakichś, co to u nas nikt ich na oczy nie oglądał, to co? Już dziś właściwie po robocie, to już muszę zaczynać, bo jakby nie było, to przecież-„ Przezorny zawsze ubezpieczony”! I tylko, że dzisiaj jestem jeszcze w robocie do dziesiątej wieczór i już nic po ćmoku widział nie będę, jak nawet postawić parę blach... A to mi się udało pana zaskoczyć! Bo myślał już pan, że to wszystko prawda? A ja tak tylko, panie straszyłem, a pan się już cały trzęsiesz, panie Szypuła.
Hmmm...A nie masz pan przypadkiem takiego podnośnika dużego, bo ten, co mam to za mały. Bo jak wytoczyć to z chałupy? Takiego potwora? Ale, panie, już się domyśliłeś, bo ja to dyskrecji zachować nie umiem, a miałem na to taką nadzieję. I patrz pan! Wszystko się wydało, bo za bardzo pana lubię, panie Szypuła, no i wygadałem się, że to właśnie na moją chałupę to ziarnko zleciało i teraz mam już ten pojazd, panie, gotowy. Tylko jedno koło do poprawki, bo nie za dobrze się kręci. To jak już pan wiesz wszystko, panie Szypuła, to lecimy razem! Niech się ludziska męczą z tymi księżycowymi. Ja tam nie mam zamiaru.

[Leszek_Dentman]

No i to jest własnie cała Ania. Te monologi (choć to jest pozorny dialog), to jest to, co bieszczadzkie misie lubią najbardziej.
Podoba misie. :-)))

[j.renata]

Ano re we la cja Anno
wspaniały pomysł na przekazanie treści
i forma w sam raz...dla mistrzyni /srebrne, niby małe, ale jak pojemne/
i wykonanie doskonałe
czekam w kolejce po bilet, chętnie się z Panią wybiorę, Zasiałaś we pokusę na więcej Ciebie
BRAWA

[Anna Romanek]

A misie wydaje, że przesadzacie, ale misie nie wydaje, że mili jesteście. Pozdrawiam/Ania

[j.renata]

I DO TEGO TAKA SKROMNA
pozdrawiam gorąco

[jacek 22]

jako kosmolog z wykształcenia potwierdzam,że w pewnych okolicznościach
takie ziarnko piasku z księżyca mogłoby spaść , a reszta to już Ani
bogata fantazja;
a swoją drogą przyjrzę się jutro swojemu czterokołowcowi
czy aby on nie pochodzi z .......
pozdrawiam-jacek

[asher]

Fajowe to! Kosmos i madrosc ludowa. He!