Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

stań o dwu nogach

istoto z błota i piasku

 

kim jesteś?

rzeźbą na podobieństwo nieba

którego czar i błysk

dzierżę w oczodołach

najdoskonalszą

węglową maszyną

której doświadczono poruszenia serca

 

nie jesteś jak liść

choć w wietrze się kąpię

 

nie jesteś jak trzcina

choć w wodzie brodzę po pas

 

wezwano cię nie bez powodu

nawet jeśli

to ja mam go dopiero zapisać

dłutem żelaznym

ciężkim

acz trwałym

 

Prometeusz nie dał ci ognia

nie

dał mi coś więcej

zapał przemożny

i żądzę znaczenia

 

oto twoje powołanie

i nie ma innych ponad to

co jest i będzie przed tobą

 

zerwę ten owoc

zerwij i śnij

życiem poddanych mi

przyszłych dni

 

a nagrodą twoją

będzie śmierć

słuszna

na wskroś pełna

i ludzka

 

11 IV 2024

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

@koralinek Interesujące studium przypadku istoty zwanej homo sapiens. Dobry pomysł z tymi nawiązaniami do Biblii i mitologii. Najbardziej jednak zaciekawiła mnie sama forma wiersza, która poniekąd przypomina wywiad z tytułowym Adamem. Adam pełni tu rolę osoby odpowiadającej na pytania "tajemniczego dziennikarza". Właściwie to nie wiadomo do końca, kim on jest, domyślam się jednak, że chodzi o Boga lub jakąś istotę wyższą. Ostatnia strofa idealnie dopełnia cały utwór, dodając do niego nieco pesymizmu. W końcu wszyscy skończymy martwi. Czy jest na świecie coś bardziej ludzkiego? 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • na słupie ogłoszeniowym naklejałeś swoje „kocham” jedno na drugim żeby było grubiej żeby nie dało się zdrapać   rozmokły od deszczu porwał je wiatr nie miały korzeni   były prawdą tylko w chwili pisania oddane na przemiał   echo powtarza je bez końca
    • gdy odpłynąłeś za daleko  to wracaj z pierwszą przypływu falą a stuk w kościele niczym echo powie że jesteś a to nie mało   bo jeszcze skrucha pozostała jej miejsce w sercu natychmiast okaż oraz pokutę odmów całą i światu co potrafisz pokaż :)    
    • Tak jest Wszystko co widziałem  Co widzę  Jest  Ale tym razem w spokoju  Rozpisuje się na chwile  Oddycham refleksją zanurzoną w oddechu    Wolny od napięcia  Przeżywam trudne zaistnienia  Istniejące by uczyć  Dlatego cieszę się z trwania  Moich przemyśleń też    Wszystko wokół skąpane w kolorach  Chwila wzniesienia  Jakby w nagrodę za porażkę  Więc o co chodzi? Pewnie o łaskę...   Inaczej jest w samotności  Odseparowany od ludzi  W pokoju  W obecności  Jakoś łatwiej  I to jest to nowe olśnienie    Nadal uwielbiam interakcje  Nadal słodycz przynosi rozmowa  W końcu wnoszę w nie siebie samego  Z tą różnicą że już nie nosi mnie na zasadzie pędu  Pęd zwolnił  Wzrost jest także wolny  Łatwiej dostrzec więc  I odróżnić tematy chwil    Głowa wolna od obsesyjnego myślenia i rozważania  Odpoczywa wraz z ciałem  Teraz mogłyby się pojawić rozważania  Lecz wszystkie rzeczy są skąpane w kolorach  Ożywiane przez światło    To niebo i chmury na nim całują moje oczy  Po prostu jest mi dobrze  Sumienie i trud psychiczny  Zakończyły swoją pracę wczoraj  Jestem w narodzinach  Poprzez odyseję przeszłych zdarzeń  Jestem teraz  Próbując przekazać swoistość istnienia  Dziękuję za uczestnictwo w uniwersalnych prawdach  Dziękuję za lekcje i ich dostrzeganie  I to jak żyje wobec barier i konsekwencji  Przynoszących złość i smutek  Ale także akceptację    Tak się żyje w post manii Ze stabilizatorami  Z książkami 
    • @[email protected] Cóż skleroza Drogi Mirku,                                            zapomniałem... jest nas kilku? Miłego polewania.
    • @KOBIETA Siedziałaś obok mnie                        ale to, tylko Bóg wie.   Pozdrawiam i leję strugę wody na głowę.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...