Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Umrę w samotności

Giorgio Alani
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Giorgio Alani

Giorgio Alani

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano

Umrę w samotności

Lecz to dobrze

Nie będę musiał wysłuchiwać jęków i narzekań

Tych, co jeszcze żyją

 

Nie będę widzieć ich spojrzeń 

Pełnych ubolewania

Nad moim losem

 

Umrę w spokoju, w ciszy

Tak, jak się powinno umierać

 

Z godnością.

 

8
beta_b

beta_b

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Żal 

Foch

Ja chce (nie mam nic dla nich)

Ukarzę ich: poczucie wyższości.

 

No właśnie. 

 

?

(Godność jest w człowieku, czy w oczach innych?)

 

Moja interpretacja emocji z tych wersów, może są inne?

Pozdrawiam, bb

2
aff

aff

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zawsze się umiera samemu.

Byłam, gdy umierała moja mama, ale jednak.. umiera się w samotności, choćby się chciało inaczej, to niemożliwe.

Minuta może być wiecznością, rok - chwilą.

 

Myślę sobie, że można chcieć samemu zostać w chorobie.

Taki znam przypadek, że osoba przewróciła się w domu (chciała zostać sama), złamała nogę i dotarła do niej straż dopiero po kilku dniach.

No i jakoś jednak ta osoba nie potestowała, gdy jej chciano pomóc.

(Niezbyt wiele to miało wspólnego z godnością).

1
Giorgio Alani

Giorgio Alani

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@beta_b Nie zgadzam się z twoją interpretacją, aczkolwiek dziękuję, że się nią podzieliłaś. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie widzę tutaj żalu, lecz chęć ucieczki, samotności w ostatnich godzinach życia.

 

Jak dla mnie nie ma tu chęci ukarania kogokolwiek, lecz poczucie, że nie chce się patrzeć na smutek i żal (często sztuczny) innych ludzi, którzy i tak nie są już w stanie zmienić naszego losu, z którym się zresztą pogodziliśmy.

 

Odpowiedź: oba, aczkolwiek godność w oczach innych jest mniej ważna.

 

Pozdrawiam 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • violetta
      Na jednej granicy

      Przez violetta · Opublikowano

      @FaLcorNktos musi się starzeć:)
    • Berenika97
      łąka pełna miłości

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @andrew   Czyta się to jak modlitwę kogoś, kto nie jest pewien, czy zostanie wysłuchany. Bardzo ludzkie emocje. 
    • Migrena
      benzyna

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka     ulala:)   właśnie tak!!!    
    • Migrena
      katedra ze szkła i koloru

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   musiałem Twój wiersz dobrze rozczytać bo ma dużą głębię.     to jest taki wiersz który nie opisuje świata tylko go rozszczepia na światło i widzenie!!! katedra nie stoi tu z kamienia tylko z percepcji i to robi ogromne wrazenie . bardzo mocna jest ta myśl że widzenie staje się warunkiem istnienia jakby wszystko trwało tylko dopóki jest uchwycone spojrzeniem.   i nagle rzeczywistosć przestaje być czymś pewnym a zaczyna być czyms kruchym migotliwym prawie nie do utrzymania . podoba mi się też jak szeroko to idzie od drobnoustrojów po eony od mikro do kosmosu wszystko tu jest spięte jedną świadomością to daje poczucie wielowymiarowosci i naprawdę dużej odwagi myślenia.   tym mi bardzo imponujesz!!! i jeszcze ta gra pozorów .   elfy ktore za chwilę okazują się fotomontażem jakby wyobraźnia i rozum ścierały się w jednym miejscu,    to jest bardzo     przenikliwe bo podważa samą możliwosć pewnego widzenia..   masz niezwykłą zdolność łapania tego momentu kiedy świat zaczyna się rozpadać na obrazy a jednoczesnie właśnie wtedy odsłania coś głębszego! to jest poezja która nie daje gotowych sensów tylko zmusza do patrzenia dalej i głębiej   przenikający tekst!!!   korciło mnie jeszcze pójsć śladem Poswiatowskiej...... ale już nie chcę nadwyrężac Twojej cierpliwości:)      
    • FaLcorN
      Na jednej granicy

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      @violetta   Tak? Wydało się?   PS. Jedną lokomotywą jeździliśmy, tylko, że mnie jakoś starość nie bierze.   @.KOBIETA.   Wiesz.. myślę, że wiesz..   Najlepsze pozdrowienia to buziaki nie do zapomnienia.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...