Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Leszczym tak, poszłam sobie do nowej kawiarni Soulmates na latte po drodze, prowadzonej przez Ukraińców, sami Ukraińcy tu przychodzą, mili nawet, dali mi stolik:) kiedyś tam był bar, okropne jedzenie, a teraz to miejsce tętni życiem :)

Opublikowano (edytowane)

@Leszczym Myślę, że przesadzasz, mężczyzna z wiekiem tylko zyskuje... a my kobiety, wczoraj rower, dziś trening, jutro tabata i ta wieczna dieta; ) dodając paznokcie, fryzjera i rzęsy zaczyna brakować tygodnia, mogę Ci jeszcze napomknąć o modzie i butach. Sam widzisz ile masz szczęścia będąc mężczyzną... 

Edytowane przez Somalija (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@violetta Rozumiem. Ale nie zmienia to aż tak, że akurat nawet lubię ciut obskurniejsze bary. A wszystko dlatego, że czuję że tam bardziej pasuję i czuję się nieco swobodniej, jakby u siebie :) 

@Somalija Możliwe, że mam szczęście - nie przeczę - ale jakoś kobiety niespecjalnie lubią bardziej mi to odczuć, ot co... Nie ma jak być w centrum zainteresowania :)

Opublikowano

@Leszczym nie chodzę po barach, nie jadam na mieście, jedynie kawę i lody, szlam ścieżką krokusów, jeszcze pączkują:) Aga chce się pochwalić czymś nowym:) ja nic nie umiem kupić w sklepach, nic dla mnie :) ostatnio narozrabiałam, muszę kupić kwiatka panią z pracy:)

Opublikowano

@violetta Ależ w porządku zupełnie, przecież można i tak :) 

@Gosława Dziękuję Tobie również !!!! A tak tłumacząc się trochę człowiek wpada w fazę i zaczyna pisać jak robot i jak już jak robot pisze dopiero wtedy czasem może udać mu się jakiś ludzki tekst :)) Taka ludzka przewrotność :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Tak bo cóż innego nam pozostało. Człowiek całe życie z piórem w dłoni teraz już częściej ze smartfonem i ten potok myśli aż żal go wypuszczać a w moim przypadku myśli stare jak świat. Ostatnio byłem na wieczorze literackim młodych poetów uczestniczyłem po deklamacjach w spontanicznej dyskusji i choć wszyscy posługiwali się językiem polskim ja nic z tego nie rozumiałem co oni mówili a i tematy były dla mnie miałkie. Oni choć nie zaprzeczę z uwagą mnie słuchali to czułem się jak zgniły owoc jak kamień przez Boga rzucony na szaniec jak starzec co przemawia jeszcze w zaangażowaniu a nie widzi że sala jest już pusta. Poza przyjętymi ramami poza teraźniejszymi nurtami. Więc twój wiersz może wcale satyrą nie jest a chęcią życia w młodszych świecie? przewrotną namiętnością bycia uniwersalnym i niezapomnianym? Rozpaczliwą próbą dokonania jeszcze czegoś wielkiego. Przeczytałem ostatnio przerażającą jak dla mnie informację. Firma wynalazła okulary które pozwalają na ulicy zidentyfikować osobę i przeczytać wszystko co ta osoba zamieściła w sieci?! Porażający wynalazek i to dopiero jest groteska.  Coraz bardziej mi się nie chce niż chce. Coraz częściej mogę powiedzieć że wiele bym jeszcze zdziałał gdyby zamienić miejscami chęci z wypaleniem. Dlatego wolę bardziej czytać niż publikować a jeśli już to w taki sposób że nikt nie będzie miał wątpliwości z kim ma do czynienia. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Zajmująco w Twoim wierszu i ładna puenta.. Pozdrawiam serdecznie.
    • Akty, Rokito, kot i korytka   Akty, Roksano! Do nas korytka
    • A Kresilas sanie chce. I nassali serka.
    • @Gosława  Reniu, Twoje wiersze  do głos z innych przestrzeni niby do nich daleko, a jednak blisko. Pozdrawiam serdecznie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...