Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

Czy myślisz, 

że piekło wygląda jak kościół ci mówi?

Czy myślisz,

Że w piekle są ognie piekielne?

Czy myślisz,

Że w piekle będziesz cierpiał katusze?

Czy myślisz,

Że w piekle będziesz pamiętał kim byłeś?

Nie sądzę...

Do piekła podąży dusza twoja 

Nie ty, lecz dusza

Za życia ukształtowana

I dobrym uczynkiem

I złem wyrządzonym

Dusza bez pamięci

Lecz będąca jaźnią twoją

Ta która mówi: TO JA...

Ta jaźń co sny śni

I nie pamięta w nich, kim jest

I czasem koszmary przeżywa

A czasem i sny radosne

I będzie ona w piekle

Śnić koszmary najgorsze

I będziesz świadomy

Lecz bez pamięci

I będziesz wiedział, że czegoś ci braknie

Lecz nie będziesz wiedział czego

Pamiętasz swój koszmar najgorszy ?

Ten strach?

Niepokój?

Uczucie że coś ci umyka

Że coś jest nie tak?

A jednocześnie sen trwa

I nadchodzi najgorsze...

Lecz ze snu się obudzisz 

A w piekle już nie

W piekle będzie gorzej

Niekończący się koszmar

Strach potworny

Niepokój może, lecz ciągły

Bez końca

Uczucia bez kontroli

Zdarzenia bez logiki

Rzeczywistość bez spójności

Dźwięki bez ładu

Pragnienie bez spełnienia

Dążenie bez celu

Jedzenie bez smaku

Woda bez zaspokojenia pragnienia

Wiara bez wiary

Bóg bez Boga

I wszystko to tak realne..

Lecz to tylko Sen trwający....

W piekle...

W którym będziesz myślał

"Byle się obudzić"

Lecz nic się nie zmieni

I za chwilę 

Znów pomyślisz

"Byle się obudzić"...

Lecz nic się nie zmieni

I...

To jest PIEKŁO...

Boże ochroń mnie przed piekłem...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Radosław  Bardzo dziękuję! Pozdrawiam.  
    • @tie-break   Bardzo dziękuję!  Twój komentarz poruszył mnie głęboko. To, co napisałaś o świecie, który rozpada się szczegół po szczególe, że ta utrata dzieje się nie w wielkich gestach, ale w drobnych odruchach, które nagle tracą adresata. Dziękuję, że podzieliłaś się tym, co czujesz. Pozdrawiam. 
    • @Charismafilos , @Witalisa Drodzy, nie mogę tego tłumaczyć, niechaj każdy kto czyta rozumie jak chce.  On jest napisany dla Niego i trochę dla mnie.  Dziękuję za czytanie i ślad.   

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Przeczytałam ten wiersz z ogromnym wzruszeniem, bo opisujesz z niesamowitym znawstwem ludzkiej duszy chwilę tuż po odejściu osoby, która była dla kogoś całym światem. I w Twoim utworze nie jest to pusty banał, gdyż szczegół po szczególe, obraz po obrazie, wskazujesz, w jaki sposób ten świat odchodzi, rozpada się, zmienia, zaczyna istnieć inaczej, pomimo tego, że Twój bohater liryczny wciąż odruchowo funkcjonuje tak, jakby było po staremu. Podziwiam szczerze tę umiejętność wejrzenia w prawdziwe życie, skryte wśród drobiazgów, które więcej mówią, niż najbardziej górnolotne słowa. A temat bardzo mi bliski.
    • @Kwiatuszek  To moje nastawienie jest niezmienne od bardzo wielu lat. Od czasu do czasu miewam jednak lepszy nastrój. Dziękuję i pozdrawiam serdecznie.  @huzarc  Zbyt często życie jest boleśnie przewidywalne. Dziękuję i pozdrawiam.  @widelec  To nie sprzeczność, tylko napięcie. Można widzieć życie jako loterię o znanym finale, a jednocześnie mieć wpływ na to, jak się przez nią przechodzi. Podmiot nie neguje determinizmu, tylko odmawia kapitulacji. Dziękuję za czytanie i pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...