Firletki

[Florian Konrad]

bywa, że nadmiar wolnego czasu  skutkuje
zabawnymi rozdrapami. kręci się człowiek wokół własnych 
umocowań, zagląda pod sprężyny, prześwietla rdzę 
trybów, traktuje mechanizmy szczotką ryżową.

 

ostatnio znalazłem w sieci wspomnienie o lekarzu, 
który ponad trzy dekady wcześniej brzydko się wyraził 
o moim zachowaniu (nie mam pewności czy to ten, 
ale nazwisko i rok  śmierci buca na to wskazują).

 

kilkulatek, jak to dziecko, pewnie dokazywał
na medysalonach u cholernego Paj-Chi-Wo,
a ten spruł się do moich rodziców, że:
"wy go hodujecie, a nie wychowujecie".

 

niedługo potem umarł. babcia przez całe moje
dzieciństwo wypominała tę żałosną frazę nad frazy, 
zachowanie, którego, rzecz jasna, nie pamiętam
(co mógł odwalić taki trzy-czterolatek? nastukany
kinder biovitalem zdemolował pół gabinetu tego
konowała Caligari?).

 

w zasadzie po takich słowach powinienem był wyrosnąć 
na egotycznego libertyna, kanibala-sybarytę, 
albo jeszcze kogo: polityka? Hefnera, Flyntha?
następnego Sida Viciousa, Eda Geina?

nie jestem mściwy, ale życzę mu, by odrodził się 
jako padok, czy maneż (i kopytami go, kopytami!),
lub poppers zażywany przez wyuzdanego eks-księdza.

by całe pięć, siedem wieczności był smutny i żałosny
niczym hełmofon, którego nie założy już żaden czołgista.

niech mu korzenie oblezą czaszkę. 
to podobno diabelnie boli. 
znajomy opowiadał świeżo po powrocie.