Robert Frost - Pieśń Ptaków Już Na Zawsze Się Zmieniła (Never Again Would Birds' Song Be The Same)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Tak by rzekł i mógłby w to wierzyć sam,
Że tamtejsze ptaki jak ogród cały
Codziennie głos Ewy słysząc tam
Do własnych, harmoniczny dźwięk dodały,
Jak ton jej wypowiedzi lecz bez słów.
Bezsprzecznie tak misterne wysławianie
Na ptaki musiało wywierać swój wpływ,
Gdy w górę niosły się śmiech lub wołanie.
Tak czy owak, ona była w ich śpiewie.
Co więcej, to ich głosów skrzyżowanie
Brzmi w lasach tak długo, że nikt już nie wie
I tak już chyba do końca zostanie.
Pieśń ptaków już na zawsze się zmieniła.
Zrobić to ptakom, to po to przybyła.
 

I Robert:

He would declare and could himself believe
That the birds there in all the garden round
From having heard the daylong voice of Eve
Had added to their own an oversound,
Her tone of meaning but without the words.
Admittedly an eloquence so soft
Could only have had an influence on birds
When call or laughter carried it aloft.
Be that as may be, she was in their song.
Moreover her voice upon their voices crossed
Had now persisted in the woods so long
That probably it never would be lost.
Never again would birds’ song be the same.
And to do that to birds was why she came.