Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Tylko czas potrafi
Zdefiniować człowieka 
Jaki on będzie 
Jak się potoczy jego życie 
Czy będzie szczęśliwy 
Czy też i nie

 

Człowiek wybiera ścieżkę 
Dobra czy zła 
Czy chce być zwierzyną 
Czy też ofiarą
Być silny i odważny 
Czy skrywać się w ciemnościach

 

Choć pewne kwestie
Nie mają na niego wpływu 
Zepsute i przegniłe społeczeństwo 
Czy patalogiczna rodzina
I wtedy właśnie on
Wybiera swą ścieżkę 
Musi postąpić mądrze 
Bo od tego zależy 
Cała jego przyszłość 

 

Życie jest ciężkie 
Nie zawsze mamy dokąd uciec
Schować się i popłakać 
Nie ma innej drogi ucieczki
Albo walczymy do ostatniego tchu
Albo przegrywamy
I będziemy myśleć co poszło nie tak
W kółko i kółko 
Dopóki nie oszalejemy

 

Wtedy zaczyna się jazda
Zaczynasz się gubić 
Dostrzegasz rzeczy
Których inni nie widzą 
Stajesz się obłąkany 
Uwięziony w swej własnej głowie 
Będziesz szukać pomocy
Gdzie tylko się da
A prawda jest taka
Że nieliczni pomogą 
O ile ktokolwiek
Wtedy musisz radzić sobie sam
I czas dopiero pokaże 
Czy dasz sobie radę 
Czy też i nie

 

Możesz być kochany przez wszystkich
Jak i również znienawidzony
Spędzić czas wśród ludzi
Czy też w domowym zaciszu
Najważniejsze jest to
Żebyś pokochał siebie 
Wtedy odnajdziesz szczęście 
Od dawna przez każdego upragnione 
W tym oto momencie
Człowiek staje się jednocześnie 
Zwierzyną jak i ofiarą...

Edytowane przez Triengel (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Poe:)   jeszcze taka myśl przyszła mi do głowy.   Twoje wiersze są inne.   od naszych .   bo Twoje wiersze to  zapis pamięci zmysłowej który nie tłumaczy się tylko istnieje.   pewnie dlatego fascynują:)    
    • czy warto było cię kochać być ciągle przy tobie mieć tylko dla siebie   czy warto było kochać zwłaszcza gdy płakałaś pomagać w potrzebie   tak moja droga warto było  do dziś pije tego nektar osłodzony tobą   tak moja miła nie żałuje chwil razem spędzonych ozdobionych uśmiechem   o czym świadczy nasz dom dziećmi upiększony efekt naszej miłości   której ci co im nie wyszło niechcący ale jednak nam zazdroszczą
    • @Berenika97   Nika.   to bardzo bolesny wiersz dla tych co chcieli chleba i Polski wolnej.   zwyczajny  początek który przeradza się w dramat zbiorowego doświadczenia.   a w jego centrum delikatny a jednak niezłomny "biały motyl" .   bardzo poruszająca pamieć o tym jak łatwo zapominamy to co bruk wciąż pamięta.   cudowny wiersz.   jesteś wielka.   chwała Ci za takie pisanie.   jako Polak - dziękuję!!!    
    • Fajrant z pawiem    Fajrant, fajerant, odbiór towaru. Korowód tirów zmierza do baru.   A bar zamknięty... Czy o tej porze głodny kierowca zje kawał schabu?   Schabu nie było, bo drzwi zamknięte. Złączyli w pięści sprawy mniej święte.   Że nie powinni? Bo żony, matki mają na smyczy takie gagatki.   A głód w żołądku doskwierał, siatka- ptak sobie chadzał,  wzięli gagatka.   Puszczali pawie, Tu chodził nowy! Łeb mu skręcili, na grill- gotowy!   Dobrym koniakiem mocno zapili. Dzień, noc i znów dzień Tam odpoczęli.   Fajrant, fajerant, odbiór towaru. Korowód tirów zmierza do baru.
    • @Alicja_Wysocka   Alu:)   napisałaś wiersz  z elementem erotycznym ale przefiltrowanym przez metaforę i oniryczny klimat   i jest zjawiskowo!!!   mnie tylko jedno w głowie więc rzucę się na puentę.      zawieszona między iluzją a intymnością jakby miłosć naprawdę mogła wydarzyć się w samym odbiciu   wrócę sobie bo wiersz świetny.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...