Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Tylko czas potrafi
Zdefiniować człowieka 
Jaki on będzie 
Jak się potoczy jego życie 
Czy będzie szczęśliwy 
Czy też i nie

 

Człowiek wybiera ścieżkę 
Dobra czy zła 
Czy chce być zwierzyną 
Czy też ofiarą
Być silny i odważny 
Czy skrywać się w ciemnościach

 

Choć pewne kwestie
Nie mają na niego wpływu 
Zepsute i przegniłe społeczeństwo 
Czy patalogiczna rodzina
I wtedy właśnie on
Wybiera swą ścieżkę 
Musi postąpić mądrze 
Bo od tego zależy 
Cała jego przyszłość 

 

Życie jest ciężkie 
Nie zawsze mamy dokąd uciec
Schować się i popłakać 
Nie ma innej drogi ucieczki
Albo walczymy do ostatniego tchu
Albo przegrywamy
I będziemy myśleć co poszło nie tak
W kółko i kółko 
Dopóki nie oszalejemy

 

Wtedy zaczyna się jazda
Zaczynasz się gubić 
Dostrzegasz rzeczy
Których inni nie widzą 
Stajesz się obłąkany 
Uwięziony w swej własnej głowie 
Będziesz szukać pomocy
Gdzie tylko się da
A prawda jest taka
Że nieliczni pomogą 
O ile ktokolwiek
Wtedy musisz radzić sobie sam
I czas dopiero pokaże 
Czy dasz sobie radę 
Czy też i nie

 

Możesz być kochany przez wszystkich
Jak i również znienawidzony
Spędzić czas wśród ludzi
Czy też w domowym zaciszu
Najważniejsze jest to
Żebyś pokochał siebie 
Wtedy odnajdziesz szczęście 
Od dawna przez każdego upragnione 
W tym oto momencie
Człowiek staje się jednocześnie 
Zwierzyną jak i ofiarą...

Edytowane przez Triengel (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Kto ?   Kto pisze tak pięknie, lekkim piórem,  ciekawie, z pazurem, tak pewnie   Kto ? tworzy namiętnie, pisząc i zaskakując  nowym wierszem  jego formą i rymem  nie wychodzi przed szereg dyskretnie   Kto ? pisze tak, jakby miał  zasoby natchnienia,  niewyczerpalne nie do wypalenia   nie do podrobienia  nie do zatopienia    1.08.2026 r. NatusieK97
    • @andrew   Bardzo dziękuję!  Piękna odpowiedź! Czuję w Twoich słowach tę samą walkę i to samo uparte "mimo to wierzę". Serdecznie pozdrawiam. :) @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!  A nieraz   tory prowadzą przez ciemność, zanim znajdą peron.    Masz rację - to nie senny lot, to twarde szyny, ciężki trud, czasem pociąg staje w pół, nim dojedzie tam, gdzie ma być cud.   Dziękuję, że nie boisz się nazwać ciemność po imieniu - bo tylko prawda o tym dnie da światło w tym  cierpieniu.   Serdecznie pozdrawiam. :)    @Posem   Bardzo dziękuję! Dziękuję Ci za te słowa - to bardzo mnie poruszyło. To zdanie o marginesie było dla mnie ważne, gdy je pisałam, więc cieszę się, że tak samo zadziałało u Ciebie. A to, co piszesz o czytaniu po raz kolejny - że nadzieja przestała rzucać się w oczy, bo po prostu w niej byłeś - to chyba najpiękniejsze, co może usłyszeć autor.    Serdecznie pozdrawiam. :)    
    • @Maksymilian Bron Ktoś tu chyba ogłądał niedawno Odyseje Nolana :)
    • Piętrzą się w mej głowie, nie dając wytchnienia. Piękne – wstrętne, genialne i niezmiernie głupie, Błędne częściowo lub też całkowicie, Niemal dobre, lecz dalszej pracy pragnące.   Widzieć je, słyszeć – to przywilej i przekleństwo zarazem, Widzieć je i słyszeć choć raz na żądanie. Są sposoby, choć ułomne w tej zdolności:   Alkohol – zmętni, zrobi mniej ostrymi, otępi zmysły. Spowalniając, daje widmo spokoju.   Wysiłek – pozwala na czas skupić uwagę, Oczyszcza i męczy, lecz na czas niedługi. Umysł może i dałby temu radę, Ale ciało nie przetrwa tak długich katuszy.   Gra – pochłania zmysły, zatracić się w niej można. Zamyka cię w świecie, tylko w ułamku realnym. Zjadając czas, przynosi raczej zapomnienie.   Zostaje sen – on wytchnienie daje całkowite. Trzecia część dnia do niego należy. Porządek z chaosu się przedziera, Kończy się tak szybko, jak się zaczyna. Czy nie jest realniejszy niż życie…  
    • @Marek.zak1 Jak najbardziej możemy się zgadać. Pzdr. M. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...