Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czemu nie 

 

Święty spokój 

 

- w cenie ciszy. 

 

Taka redukacja raczej nie ujmuje przekazowi. Mi teraz przychodzi, żeby dodać: 

 

Święty spokój 

 

w zasięgu serca 

i w cenie ciszy  

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak. Zgadza się. Jednak w swoim przekazie zestawiam ciszę z tak zwanym świętym spokojem, nie wspominam czy ten, ta jest od czegoś cenniejsze. Wspominam jedynie, że za spokój nalezy zapłącić walutą, jaką stanowi cisza, a co się z nią wiąże, co się za nią kryje, to już sprawa bardzo indywidualna. Tyle jest cisz ile ludzi ;) 

Opublikowano

myślę, że złoto Autor podał jedynie po to, aby wyrazić różnicę wartości między tymi dwoma

kruszcami. Być może w czasach, w których żył ciężko byłoby to inaczej przekazać prostemu ludowi.

Sądzę jednak, że na myśli miał to iż nie ma nic cenniejszego od (ciszy) milczenia.

Z reguły bardziej się lubi dobrego słuchacza, niż gadułę ;)

Jeszcze lepiej wyraził to Mark Twain - "Lepiej czasem się nie odezwać,

niż rozwiać wszelkie wątpliwości" :)

PS

Nawiązałem być może bardziej do Waszej dyskusji, niż do samego tekstu, ale wziąłem go tez pod uwagę

bo to od niego nawiązała się dyskusja.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ciekawe ujęcie. Ale nawet, jak "obdarowuje" szaleństwem, to może się za tym kryć informacja o kondycji człowieka. Podobnei jak ze stosunkem do popełnionych błędów: możemy przeklinać, albo być wdzieczni i ubogaceni. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Pomaga mi moje ciało  W zupełności mi wystarcząc Orężem Chrystusa jest Światłość   Gdy po bruku chodzę brocząc krwią  Światło ściera krew mocą swą  Krew schnie!   Dlatego uschnie korzeń zła - ciało  Zmysłowe, możesz to brać na dwójnasób    Ciało Boga jest bezformene Ale jednak zamieszkuje moje ciało  Bezforemna postać Boga   Każdy wie jak narysować koło  Ale spróbujcie narysować pełnię koła 
    • @Berenika97 Znasz temat, ja tylko naszkicowałem go. Każdy półprodukt ma swoje życie,  a do jednego samochodu potrzeba kilku tysięcy, a z kolei każdy z tych półproduktów też ma swoją historię. Dodam, że te półprodukty muszą być w wielu branżach  certyfikowane, a to trwa miesiącami. Problem, jak piszesz, jak coś się dzieje, typu pożar, wybuch, a w chemii, też tej farmaceutycznej którą znam najlepiej zdarza się niestety całkiem często.  Lekko nie jest. Pozdrowionka 
    • @FaLcorN  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

            Bodyguard…     W lodowej nocy zmarznięta, szukałam intensywnego ciepła. Twoje silne ramiona koją, chroniąc moją kruchość.   Stoisz blisko, daleki na wyciągnięcie dłoni, gotowy leczyć pocałunkami wszystkie rany ażurowego ciała.    A kiedy zwątpię unosisz mnie gorącym szeptem.!  przykrywasz sobą, gryziesz tylko wtedy kiedy bardzo pragnę.    Jesteś przecież moim skorpionem.!    
    • @Simon Tracy dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • A to jest fraszka czy bajka?   Rozmowa   Mój bóg nosił cygańskie fatałaszki i czytał księgi przygodowe, pewnego razu usiadł na krawędzi   znaku drogowego: mój klucznik wczoraj umarł - rzekł w osobie gawrona, daj trochę żółtego sera:   opowiem ci epos o wojnie, niezbyt długo dumał: wiesz, głuptasku, dawno już przyszła nowa era -   mój bóg nosił cygańskie fatałaszki i czytał księgi testamentowe, pewnego dnia tyłek go zaswędzi.   Łukasz Jasiński (listopad 2010)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...