Henry Wadsworth Longfellow - Deszczowy Dzień (The Rainy Day)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Ten dzień jest zimny, ciemny i ponury;
Pada, wiatr przynosi deszczowe chmury;
Winorośl wciąż trzyma się zmurszałej ściany,
Lecz z każdym podmuchem spada liść urwany,
A dzień jest ciemny i ponury.

 

Mój los jest zimny, ciemny i ponury;
Pada, wiatr przynosi deszczowe chmury;
Moja myśl trzyma się zmurszałej przeszłości,
Lecz wichury rozwiały nadzieje młodości,
A czas jest ciemny i ponury.

 

Ucisz się serce! niech skarga uleci;
Ponad chmurami słońce wciąż świeci; 
Los taki jak twój wszyscy ludzie znają,
W życiu każdego deszcze padają,
I bywa dzień ciemny i ponury.
 

I Henry:

The day is cold, and dark, and dreary;
It rains, and the wind is never weary;
The vine still clings to the mouldering wall,
But at every gust the dead leaves fall,
And the day is dark and dreary.

 

My life is cold, and dark, and dreary;
It rains, and the wind is never weary;
My thoughts still cling to the mouldering past,
But the hopes of youth fall thick in the blast,
And the days are dark and dreary.

 

Be still, sad heart! and cease repining;
Behind the clouds is the sun still shining;
Thy fate is the common fate of all,
Into each life some rain must fall,
Some days must be dark and dreary.