Na szczęście

[Dominika M.]

nie umiem płynąć
tak jak Ty
nie zachłystując się

latać też nie potrafię
więc zderzenie z chmurą
nie jest moim największym problemem

na szczęście potrafię chodzić
i to na dwóch nogach
jak człowiek

[Michał Barański]

Nie za bardzo wiem o co chodzi w tym wierszu. Pochwalasz człowieczeństwo porównując je do bycia człowiekiem?

Moim zdaniem czegoś tu brakuje, jakby był niedokończony...

pozdrawiam:)

[Dominika M.]

"Pochwalasz człowieczeństwo porównując je do bycia człowiekiem?"

Tego to ja nie rozumiem :) Tak, pochwalam czlowieczeństwo. Starałam się podkreślić, że trzeba wszystkiego doświadczyć, żeby móc być człowiekiem.

Pozdrawiam :)

[Michał Barański]

na szczęście potrafię chodzić
i to na dwóch nogach
[u]jak człowiek[/u]

Napisałaś to jakbyś nie była człowiekiem [to nie afront], tak to zrozumiałem. Zbierasz doświadczenia, stajesz się lepszym człowiekiem, to prawda. Ale zrozumiałem to jakbyś przez zbieranie doświadczeń stawała sie w ogóle człowiekiem.. mogę się mylić

pozdrawiam:)

[Dominika M.]

Muszę przemyśleć to co mi napisałeś. Dzięki za komentarz. :)

[magda_maczka]

bardzo ładny wiersz. i wbrew pozorom rozumiem, o co w nim chodzi

[Dominika M.]

magda_maczka
"bardzo ładny wiersz. i wbrew pozorom rozumiem, o co w nim chodzi"

Dziękuję za miłe słowo. Dlaczego uważasz, że to źle, jeżeli rozumie się, o co w wierszu chodzi?

Samo zło

Do warsztatu mówisz. Hmm...no to chyba się tam udam.

Pozdrawiam :)

[Jay Jay Kapuściński]

ja to rozumiem tak, że stąpasz twardo po ziemi, jesteś realistką, która odróżnia świat marzeń od rzeczywistości w odróżnieniu od swojego hmm... ukochanego?? ;)

pozdrawiam
ps.wiersz ładny

[Dominika M.]

Hmm...nie do końca o to mi chodziło, Jay Jay, ale dzięki, że zaglądnąłeś.

Pozdrawiam :)