Cynik prawdziwy

[Witold Marek]

credo nieprzemakalne
nieprzenikalne

tam warzą się morza

tu czas jak akwamaryna
na gołej dłoni

zbyt czysty
bo już stał się
a gawiedź w pół błota

uwiera jasne oko

[Roman Bezet]

No tak :)
Jakaś moda na maleństwa? I to wdzięczne w dodatku :))))

Pominąłbym: nieprzemijalne (za blisko w związku od creda, a i czas potem sam się zjawia, więc można wycztać wstecznie).
I pointa: ani z wody, ani z czasu - Absolut?
(mnie sie skojarzyło wpierw z Zimorowicem? "Słoneczko - oko dnia jasnego") - sielanki?
;)))
pzdr. b

[Witold Marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Moja gafa, miało być "nieprzenikalne" i już podmieniłem; przepraszam (bo przemijalne to raczje wszystko co mniemane).

Puenta - oś, źrodło i takie "coś" w oku bliżniego :)

Pozdrawiam.

[Anna_M.]

Najpierw zwracające uwagę i wbijające się w pamięć, dzięki warstwie brzmieniowej wprowadzenie w problematykę wartości. Następnie rozróżnienie tam i tu. Tam - coś potężnego, może absolutnego, potęga ujęta w symbolu morza i tu - namiastka jedynie w postaci, rówież symbolicznie użytego, kamienia o kolorze owej potęgi. Tam wieczność, tu tylko czas życia. Platońska idea. T u mamy tylko odbicie, cień tego, co t a m, prawdy.

4 zwrotka - 2 pierwsze wersy odbieram, jako przychodzące z czasem zapominanie złego, nieumiejętność uczenia się na błędach, niepamiętanie o pomyłkach przeszłości.
'gawiedź' - rozumiana przeze mnie, jako ludzkość brnie w owo 'błoto' swoich słabości, traci, chodząc na skróty, powiela błędy; ale i samo wyrażenie 'w pół', w oderwaniu od 'błota', można zresztą odebrać, jako ciągłą niemozność dojścia do celu.

Ostatni wers - 'jasne oko', jako - i tu dwie możliwości -
1. dotychczasowy, oparty na racjonalizmie, jasności i logice sposób tłumaczenia sobie świata i życia, 'uwiera', a więc nie jest odpowiedni, nie daje pożądanych odpowiedzi, nie wszystko tłumaczy;
2. 'jasne oko' jako akwamaryn - odbicie potęgi, prawdziwych wartości 'uwiera', tzn. nie znajduje w obecnym świecie zastosowania, jest niewygodny, bo tu królują już inne 'nie-zasady', ludzie uciekają od nieprzemakalnych cred.
Podoba mi się, chociaż nie wiem, czy moja interpretacja jest zgodna z intencją autora.
Pozdrawiam.

[Witold Marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bo i tylko tak da się go zabrac ;)
Dziękuję, pozdrawiam (z poślizgiem).

[Witold Marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No tak, choć nie aż tak organiczna jest etyka tego wiersza. Czysta i prawie niezłomna ta łodyżka recenzji ;) Dziękuję, pozdrawiam.