VíƖƖɑղҽƖƖɑ → Zimowy Taniec

[Dekaos Dondi]

 

zatańczmy proszę wśród śnieżek lśnienia

jeśli zmrożenie nie puści wcale

choć bałwan gniecie życie pozmieniał

 

rozświetlaj gwiazdko blasku nie zmieniaj

twoje świetliki iskrzą w krysztale

gdy znów śmigamy wśród płatków lśnienia

 

świder lodowy radość nam śpiewa

troski mniej bolą są zagłuszane

choć bałwan miotłą mąci i zmienia

 

na saniach śmiechu smutek umiera

może coś spełnią dzwonią wytrwale

zjeżdżajmy z górki by śnieżkom śpiewać

 

błękitne niebo wiarę powiela

poza cierpieniem śnieżynki całe

bałwan mniej gniecie lecz nie jak trzeba

 

oby w radości na przekór nieraz

próbujmy dalej tej zimy szaleć

tańczmy więc proszę wśród śnieżek lśnienia

choć bałwan gniecie i chce nas zmieniać

[Moona]

Nie dajmy się zmrozić bałwanom ;)

Pozdrawiam z uśmiechem dla uroczego tekstu :)

[Marek.zak1]

Ładnie to napisałeś. Pozdrowienia.

[Jacek_Suchowicz]

VíƖƖɑղҽƖƖɑ takiego tworu dawno tu nie było - gratulacje i podziwiam cierpliwość. O ile strofę lub dwie komentarza pisze się w tzw. błysku - tu należy wszystko poskładać:)

 

wśród lśnienia śnieżek w taniec ruszamy

i oby nie był tylko chocholim

budujmy twórzmy przeszłość poznajmy

na ręce patrzmy wzrokiem sokolim

:))

[Dekaos Dondi]

@Moona →Dzięki:)↔Słusznie prawisz. Żadnym bałwanom. Tym bardziej nieznośnikom  takim:)↔Pozdrawiam:)

@Marek.zak1 ↔Dzięki:)↔Skoro twierdzisz, że ładnie, to fajnie:)↔Pozdrawiam:)

@Jacek_Suchowicz ↔Dzięki:)↔ I dodatkowo, za wierszowany wkład twórczy.

"i oby nie był tylko chocholim"→ no ba:))!

Pozdrawiam:)