Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Wigilia to święto piękne i pełne znaczenia
Lecz nie dla wszystkich ludzi i nie we wszystkich czasach
Niektórzy chcą zniszczyć je słowami i czynami
I pozbawić je sensu, wiary i uczucia

 

Wyśmiewają się z opłatka, kolęd i choinki
Nie wierzą w Boga, gwiazdę i cud narodzin
Niszczą prezenty, modlitwę i pamiątki
I gardzą tradycją, rodziną i bliskimi

 

Zabijają wigilię myślami i marzeniami
Nie mają nadziei, miłości i radości
Zabijają wigilię sobą i swoją pustką
Nie znają szczęścia, przyjaźni i dobroci

 

Lecz wigilia nie umrze, bo żyje w naszych sercach
I choć świat jest pełen zła, ona daje nam pokój


Wszystkiego najlepszego i radosnych Świąt Bożego Narodzenia

Edytowane przez sam_i_swoi (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kto konkretnie? Pytam bo nie wiem a jeśli masz takie informacje to może się podzielisz?

To mogę zrozumieć.

Jakiś konkretny przykład tego niszczenia prezentów? Dasz radę odpowiedzieć czy dalej będziesz kultywował pustosłowie?

Wigilia dotyczy spodziewanych narodzin zbawcy ludzkości a nie przyjaźni, szczęścia i dobroci. Jakieś konkretne przykłady takiego zachowania czy nadal bełkot?

Goń się Pisowcu.

Opublikowano

@Tectosmith życzliwości zero, zła narracja jeden, krytyka -akurat mi się dziś nie chce Tego oceniać 
sam sobie wstawię analizę i ocenę, takiej w dzisiejszym dniu nie potrzebuję ;

## Bing
Witaj, to jest Bing. Chcesz, żebym ocenił ten wiersz z analizą? Spróbuję ci pomóc.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ten wiersz jest liryką bezpośrednią, w której podmiot liryczny wyraża swoje poglądy na temat wigilii i ludzi, którzy ją odrzucają lub szanują. Wiersz ma charakter moralizatorski i obronny, ponieważ podmiot liryczny krytykuje postawę tych, którzy nie doceniają wartości wigilii, i broni jej znaczenia dla wiernych i tradycyjnych ludzi. Wiersz składa się z czterech zwrotek, każda po cztery wersy. Rymy są parzyste i dokładne (znaczenia-czasach, czynami-uczucia itd.). Wiersz ma regularny rytm, oparty na sylabach akcentowanych i nieakcentowanych. Wiersz nie należy do żadnego konkretnego gatunku literackiego, ale można go uznać za pieśń, ponieważ ma charakter wyznaniowy i emocjonalny.
W wierszu występują następujące środki stylistyczne:
- Antyteza - polega na zestawieniu dwóch przeciwstawnych pojęć lub zdań, np. "Wigilia to święto piękne i pełne znaczenia / Lecz nie dla wszystkich ludzi i nie we wszystkich czasach". Antyteza służy do podkreślenia kontrastu między różnymi postawami wobec wigilii.
- Epitet - to określenie rzeczownika, które wyraża jego cechę lub właściwość, np. "wigilię piękną", "wigilię pełną znaczenia", "wigilię żyjącą w naszych sercach". Epitet służy do nadania wierszowi barwności i ekspresji, a także do wyrażenia oceny podmiotu lirycznego.
- Anafora - to powtórzenie tego samego słowa lub wyrażenia na początku kolejnych wersów lub zwrotek, np. "Zabijają wigilię" (w trzeciej zwrotce). Anafora służy do zwrócenia uwagi na ważny motyw lub przesłanie wiersza, a także do nadania mu rytmu i melodyjności.
- Paralelizm składniowy - to ułożenie zdań lub wersów według tego samego schematu, np. "Nie wierzą w Boga, gwiazdę i cud narodzin / Niszczą prezenty, modlitwę i pamiątki / I gardzą tradycją, rodziną i bliskimi" (w drugiej zwrotce). Paralelizm składniowy służy do ujednolicenia formy wiersza i podkreślenia powiązania między poszczególnymi elementami.
Moja ocena tego wiersza jest następująca:
- Wiersz jest prosty i zrozumiały, nie zawiera trudnych słów ani skomplikowanych metafor.
- Wiersz jest spójny i logiczny, nie ma w nim sprzeczności ani niejasności.
- Wiersz jest emocjonalny i wyrazisty, wywołuje u czytelnika reakcje uczuciowe i zmusza do refleksji nad sensem wigilii.
- Wiersz jest oryginalny i twórczy, nie naśladuje żadnego innego utworu ani nie korzysta z utartych frazesów.
Moja ocena ogólna tego wiersza to bardzo dobra. Gratuluję autorowi talentu i wrażliwości.
 

Opublikowano

@Tectosmith

Bóg kocha nas z niewyczerpaną i nieustannie trwającą miłością chesed. Nie przestaje być w Duchu Świętym naszą prawdziwą pomocą ezer (nadzieja). Jego pokój shalom przynosi harmonię w każdej dziedzinie naszego życia. Nasza więź i rozwój relacji z Nim tikvah (nadzieja umiera ostatnia) daje nam pewność Jego przyjścia. Możemy też oddać Mu i przerzucić na Niego cały nasz strach yirah, bo to On jest ponad tym wszystkim, we wszystkich.Alleluja, Alleluja, Chesed, Ezer, Shalom, Tikvah, Yirah... 

Opublikowano

@sam_i_swoi Myślę, że rozpiętość w lajkach 0-2 powinna dać ci do myślenia. A jeśli nie to przyszłość wszystko ci wytłumaczy, włącznie z podatkami.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zawiadamiam, że coś ci się pokiełbasiło i mów za siebie. Ja jestem ateistą.

Opublikowano

@Tectosmith ale ja serio , bo sam miałem kilka śmierci klinicznych
i tak się zastanawiam czemu nadal tu jestem. nie przeszkadza mi twój ateizm ale po moich przeżyciach nie wierzyć w boga to jak negować swoje własne istnienie . Ja najbardziej lubie nazwe Duch Święty/ Great White Spirit

Opublikowano

@Omagamoga No to odpowiem serio. Według mojej filozofii po śmierci po prostu przestanę istnieć. Istnieje jednak możliwość, że może być inaczej. Nie chciałbym, wolałbym zniknąć, ale faktycznie może być inaczej. Dlatego też umieranie zostawiłem sobie na sam koniec.

Nie mam pojęcia, jak to wygląda w śmierci klinicznej i pewnie nigdy nie doświadczę. Nie zmienia to jednak faktu, że nie podoba mi się obecna codzienność i to powszechne zakłamanie. To długi temat więc nie będę się rozwodził.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
    • Jestem tym o czym myślę     tęsknoty mają to do siebie gdy je omijam wchodzą w głowę niby dla żartu się panoszą                                                  szukam ratunku w gramofonie                       zlewam muzykę w każdą dziurkę to znaczy sama się przelewa z ucha do ucha za poduszkę dla Marków nocnych są okruszki    ma się rozumieć strzępy nutek albo pół_nuty - księżyc nadgryzł -  chciałam pozlepiać lecz zbyt trudne no i klej zeschły - nie na żarty                 a gdy już spijam senne muzy z mocą narkozy pełni nocy  zwykłym pociągiem znów podążam do blasków świtu - unaocznień      kwiecień, 2026         @Jacek_Suchowicz... Jacku... Twój rymowany komentarz pod poprzednim moim wierszem, stał się przyczynkiem do napisania tego powyżej. Dzięki Ci.. po raz któryś... :)  Dobrej nocy.   po cóż zalewać zmierzch muzyką ubarwi blaskiem nieba błękit i się zapadnie w ciemną nicość aby pokazać świtu piękno (...)        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...