Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Z cyklu: Inni wrzucają, my wyławiamy

 

 

Historia miłosna, co wygina się jak sosna

 

Dwa wróbelki się poznały

Bo okoliczność wyjazdową miały

 

Jeden był ze stolicy miastowy

Drugi, taki bardziej małomiasteczkowy

 

Złączyła ich miłość do suchego chleba

Choć to nie zdrowe, jeść coś trzeba

 

Choć to płochliwe, odmienia się dalej

Lukrecje wciąż żywe, i pomysłów siedem

 

Wrócili razem do stolicy, na rynek

Tam razem żyją, choć brak im jedynek

 

I we wróbelkowym toku myślenia

Odkrywają nowe tajniki wtajemniczenia

 

W samego siebie, jednego i drugiego

W ziemi pogrzebie, ale nie ma nic z tego

 

Od ludzi zależni, tutaj zostali

I do ślubu się przygotowywali

 

Ślub wystawny, na Saskiej Kępie

Orator sprawny, ma swoje w gębie

 

Mówi co myśli, o wiecznym sosie

Bo go nie dojadł, plama w bigosie

 

A nasze wróbelki, rozanielone

Jeden drugiego, i ma już żonę

 

Drugi pierwszego, i jest małżonek

Dosyć tych, obopólnych mrzonek

 

Trudny czas małżeński spadł na nich jak kowadło

Trzeba było cierpieć, brać co w dziobek wpadło

 

Trzeba było, dbać, i nie zdradzać

A ciąg dalszy, sam musisz zbadać

 

Czy byli szczęśliwi, czy się zamienili

A może rozwód, i się uszczęśliwili

 

Każdy wróbelek swą historię pisze

A przynajmniej, jest tak, z tego co słyszę

 

                      //Marcin z Frysztaka

 

 

Wszystkie moje książki
          Za darmo
Znajdziesz na stronie:
           wilusz.org

Opublikowano

@poezja.tanczy... masz pomysły na tytuły, ten, jw. "rozwalił mnie"....

z treści, niektóre dwu-wersy urocze...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

następnie...

oraz....

 

no i to.... 

... teraz chyba i ja... 'usłyszałam'... ups... przeczytałam.... :)

Popracuj nad wyrównaniem wersów, bo pomysły masz 'zajefajne'.

Pozdrawiam,.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Myszolak toksyczna relacja.... Niezwykle wymownie. Metafory świetne.  Pzdr.
    • W odstałej czarze mieszają się wino i mleko; na dnie baniek — woda i wiotki kwiat.   Otworzył okno, bańki popchnął doń — lekko. Księżyc wachluje świat, mrugając kredową powieką.      
    • A surogatkę: jęk... ta go rusa.        
    • @KOBIETA cześć, dopiero będę robić kolację na ciepło i na jutro obiad:) czyli potrawkę z polędwiczek z kurczaka z marchewką, pietruszką, czosnkiem i żółtą papryką, taki sosik do ziemniaczków, a kurczak będzie gotowany, żeby był mięciutki. Chce mi się coś gotowanego i gorącego. 
    • Autobus    Stoję i czekam na autobus, który zabrałby mnie w jakieś lepsze miejsce, może gdzie by było słychać w tle dźwięki piosenek, i byłyby we wszystkich kolorach gwiazdy na niebie, bez ludzi martwiących się tylko o siebie, ale znaczyłoby to, że byłabym sama, tak samo z resztą  jak w tym świecie, więc wrócę do domu, bo chyba nie ma po co czekać na ten autobus, skoro jedynym pasażerem byłabym tam ja.     Patrzę na mijające mnie twarze, ale czemu żadne nie zerkają na mnie, czy jakieś oczy by kiedyś zauważyły, gdybym odjechała do odległego miasta i na chmurach spała, nie mieszając się w interesy, miałabym w końcu swoje odległe sfery, i nie martwiła się już o wasze kiepskie numery, a ze słońcem obmawiałabym innych gwiazd afery.     Zostawiłabym na zniszczonej ziemi swoje troski, i opowiadała innym planetą ciekawostki, o tym jak ludzie wyciągali o mnie błędne wnioski, a wieczorami bym wszystkich nawiedzała, i wasze sny obserwowała, z nadzieją, że w którymś z nich ujrzę siebie, bo może jednak nie odeszłam całkiem w zapomnienie.     I widzę nadjeżdżający autobus, pusty tak samo, jak ja w środku, ale jeśli tam wejdę, nie zmienię i tak siebie, więc może zostanę tu jeszcze chwilę, z myślą że ktoś zerknie, i mnie do swojego auta weźmie, a ja odjadę z czyimś ciepłem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...