Życie po udarze

[promyki.dobroci]

Garść nieokiełznanych emocji,

wróżących przyszłość wyroczni

serce bijące brawa

a pod nim

gigantyczna, ciemna nicość

 

przegrzewają się kable,

powoli wszystko martwe

mój ludzki instynkt,

zostawić po sobie

co ważne

 

stos rymów i wrażeń,

na spacer już poszły moje sny,

niesprecyzowanych marzeń

ciągnące się dni

ciąg niewyjaśnionych zdarzeń

uparty rozum i zły

I moja głowa

Wiecznie po nieudanym udarze

Co sekundę myśleć mi coś każe

Edytowane 8 Grudnia 2023 przez promyki.dobroci (wyświetl historię edycji)

[Tectosmith]

@promyki.dobroci Ja bym poprosił o odrobinę większą czcionkę przy następnej publikacji.

Pozdrawiam.

[promyki.dobroci]

@et cetera dziękuje bardzo, doceniam z całego serca.

Z tym udarem to chodziło o to, że bohaterka liczyła na to, ze może jej zlasuje mózg przez co nie będzie odczuwać psychicznego bólu tak jak teraz. Coś w ten deseń 

[Marek.zak1]

Bardzo poruszający wiersz, szczególnie dla tych, w których rodzinach to się zdarzyło. Może to reset, ale wiele idzie w nicość, w tym niezbędne do życia umiejętności.

Czcionka tez powinna być większa dla komfortu czytającego.  Pozdrawiam

 

P.S. każe - jeśli od kazać. 

[promyki.dobroci]

@Marek.zak1 Dziękuje baaaardzo.

jesli chodzi o czcionkę, to u mnie się nie wyświetla jakaś mała, ale postaram się to zmienić, dziękuje 

@Tectosmith dziękuje, czcionka zmieniona! :)

[Tectosmith]

@promyki.dobroci No i super.

Nie mam pojęcia, jak to jest po udarze, ale zakładam, że wiesz o czym piszesz. Ciekawy wiersz.

Pozdrawiam.

[Nata_Kruk]

Obrazowo podana treść.

[Rafael Marius]

@promyki.dobroci

Trudno się żyje z niepełnosprawnościami.

Wiem coś o tym.

[tomass77]

@promyki.dobroci cóż sam jestem niepełnosprawny. Ale to.. ten zwiędły pełen mocy liść .. piękne, przepiękne 

 

T.

[Ewelina]

@promyki.dobroci poruszający wiersz, dużo w nich silnych emocji.

Pozdrawiam.

[promyki.dobroci]

@Ewelina dziękuje z całego serca, cieszę się, że budzi takie emocje