*** (Zarzucam hak...)

[Michał Barański]

zarzucam hak na mur horyzontu,
lecz znów odbija się od krawędzi,
tak perfidnie zaokrąglonej

biegnę wzrokiem
ku sfałdowanym
posterunkom celnym,
lecz potykam się o czubek dachu
najdalszego z nich

pełznę myślą pośród skał,
kulę się samotnie na wysuniętej półce,
na skraju ludzkiej świadomości,
lecz ginę
w niezbadanej przepaści

a zatem uciec ze świata
to skoczyć dalej niż wyobraźnia...

[Michał Barański]

Dzięki za konstruktywne wnioski - część z nich, dotyczącą interpunkcji, juz wprowadziłem w życie [ale to jeszcze nie koniec korekty]; jak na razie zostawiam "lecz" bo to powinno sugerować próbę i fiasko, zawód: pomyślę, jak zastąpic te dwa wyszczególnione przez Ciebie określenia, choć wątpię, czy uda mi się wymyślić coś zupełnie odkrywczego - raczej wolałbym zostać w tym tonie; ostateczna kępki brzmi, moim zdaniem, troszkę dziwnie - kojarzy mi się z jakąś "ostateczną rozgrywką" itp. :); wydaje mi się, że trzecia strofa jest troszkę za długa, przeładowana - a co Ty o tym myślisz?

Cieszę się, że wiersz Ci się podoba, możnaby go uznać za ciąg dalszy "Piątego króla" [mojego poprzedniego wiersza] - obawiam się, że popełnię jeszcze kilka utrzymanych w tej tematyce utworów;))

[Michał Barański]

wprowadziłem kolejne poprawki zgodnie z Twoimi wskazówkami:)

[Michał Barański]

Znów dobre rady:) zrobiłem, jak mówiłaś, ale raczej brakuje mi tu "lecz" - nie widać tego zawodu po nieudanej próbie; wygląda to raczej na rutynę w szturmowaniu granic;)) muszę się jeszcze chwilkę zastanowić...

pozdrawiam

(można później dodać wiersz z warsztatu na forum głównym, nie?)

[Michał Barański]

Dodałem "lecz", lecz [:)] w tej sytuacji powinienem chyba usunąć "nigdy" z przedostatniej strofy (i może powtórzyć wtedy "ginę" w ostatnim wersie zwrotki?)?

pozdrawiam