Zgłoś

@violetta Babka drożdżowa z lukrem! Takie smaki.

Dzielenie bez reszty, z resztą i ułamkiem. Kim będziesz, kochanie, gdy cię nie zostanie? Pokarmem się dzieli. Wydziela też sobie... Ćwiczymy dzielenie pisemnym sposobem.   Gdyby miał człowiek kły znacznie dłuższe od twoich, mógłby rozplątać myśl z miejsca tak jak jasnowidz. Gdyby czasem mógł wyć, a słać liśćmi pieszczoty do pobladłych u stóp, puchar gwiazd dzierżąc w dłoni.   Wydzielałby, może rozdzielał na części po poranne zorze, kłami na sto chrzęści.   A tak, to zabiera. Nie odda, pożycza. I nie chce zawinić z reguły w przepisach.   (Nie chce się zabliźnić po pełnię księżyca).    

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dziękuję :) Zwykle poeci rymujący nie lubią moich wierszy nieregularnych, nie wspominając już o rymach. Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@infelia przepadam za drożdżowymi z dzieciństwa i może dlatego:) ostatnio robię broche, takie francuskie ciasto z dużą ilością masła i jajek, jest tak mięciutkie, ale jeszcze nie opanowałam techniki. Uwielbiam takie coś z rodzynkami.  @infelia tobie to trzeba tak wydzielać po kawałku i zamykać z powrotem:) 

@Berenika97Podskórnie ten wiersz mną wstrząsnął. Lustro jak nieprzekraczalna granica  

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jest w tym bardzo silna idealizacja.     Ten fragment pokazuje całą nierównowagę tej relacji, w której jedna osoba jest żywa, czująca i prawdziwa i daje siebie, a otrzymuje tylko to, na co druga jej pozwoli.     Granica lustra ma ochronić przed lękiem, cierpieniem, utratą, zepsuciem - czyli de facto przed prawdą miłości.     To jest w sumie bardzo smutne.   Całość trochę skojarzyła mi się z narcyzmem, gdzie nie ma prawdziwej miłości, tylko bańka złudzeń. Po jej rozbiciu nie ma już idealnego obrazu, wykreowanej starannie osobowości - jest tylko pustka.