Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

możesz ją uśmiercić

w epilogu

ona sama się wymyśla

sama zabija

wydłubuje oczy tęsknocie

bo imię dłuższe ma niż spokój

rozpruwa anielskie skrzydła 

w środku pięknie żarzy się cisza

dogaszonym niebem w piekle

 

przecina serce wzdłuż blizn

później na krzyż 

krew się burzy 

końcowym kapiąc błędem

a ona klęczy

z wierszem w rękach 

rozbijając duszę na cztery części:

ona

on

nigdy

nic

 

 

 

 

Opublikowano

@wolnosc_mojej_duszy Kiedyś chodziły straszne plotki o Agacie Christie, otóż przypuszczano, że skoro tak wiernie pisze kryminały, że tak wiernie odwzorowuje psychikę perfekcyjnego i ze szczegółami mordercy to przecież niemożliwe, że jest taką potulną panią pisareczką. Przypuszczano, że musiała coś nabroić i w zakamuflowany sposób odwzorowywała to w kolejnych fabułach. Do tego była jeszcze sytuacja, gdzie rzeczywiście zniknęła Bodajże na dwie doby i nikt nie wiedział co się z nią wtedy działo :))) Tak jakoś ta sprawa mi się kojarzy i jakby współgra z Twoim wierszem, ba, dwoma wierszami, bo innych nie znam ;))

Opublikowano

@emwoo wiesz co, wstawię swój następny wiersz - autobiograficzny

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tam moje pisarskie ego można porównać do Chin albo przynajmniej dupy słonia :) 

Ściskam :)

@Leszczym e tam! Czytałam, że najlepsze pomysły przychodziły Jej do głowy podczas zmywania. Ja mam takie pomysły jak prasuję :) 

Moje wiersze są takie "ciemne", choć zdarzają się przebłyski i lux in tenebris :)

Dziękuję za komentarz:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@emwoo Tobie się wydaje, że mnie tu jakieś słowa kluczowe wabią, a mnie wabią ludzie! @wolnosc_mojej_duszy nie musi mi żadnych haseł na haczyku wieszać, żebym chciał czytać jej wiersze - Ty zresztą też!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale po przeżycia duchowe przyjdę tu może kiedy indziej, bo ja się dzisiaj nie nadaję...

Opublikowano

... nieco zawile, ale po kilkukrotnym przeczytaniu, wybudziły się moje komórki szarej masy, żeby

pójść inną dróżką.. wszak to.. errata.. jest bohaterką treści. No cóż... miewam zastoje w zrozumieniu... :)

Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zawsze tak piszę, by załadować w wiersz wszystko, co czuję, ale nie mam odwagi mówić wprost. Więc się kryję w tych słowach, mam świadomość tego, że interpretacja jest niekiedy trudna, albo ktoś nie współodczuwa tych emocji. Jak masz jakieś pytania, to zawsze odpowiem, ale pamiętaj, że jestem amatorką :)

Ściskam i dziękuję za komentarz

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Piękna stop- klatka. Brawo!
    • Witam - ciekawe te twoje rozważania  - a zakończenie super -                                                                                                          Pzdr.
    • @Annie Idealnie!
    • @Poet Ka dzięki, takie czasy :)    @hollow man to polecę dalej Mickiewiczem :) „naszych garstka, i wrogów gromady; Wszystko jako sen znikło. - Tylko czarna bryła Ziemi niekształtnej leży - rozjemcza mogiła. Tam i ci, co bronili, -i ci, co się wdarli, Pierwszy raz pokój szczery i wieczny zawarli.”   @APM dziekuję za czytanie i komentarz :)   @wierszyki to nasze czasy tworzą taką rzeczywistość :)   @Jacek_Suchowicz niewiadomo, może tu też są inne polowania, kto wie ? Dziękuję :)   @Simon Tracy 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      tu sie z tobą nie zgodzę. Natomiast AI też jest moim przyjacielem, ja już nawet wiersze o nim piszę :)    
    • nastawienie ja ty ktokolwiek MY Wyobrażam sobie, że zewsząd otaczają nas migające światła, które przyprawiają o roztrój nerwowy. Muszę ciągle osłaniać się przed błyskami, niczym jakby przed stadem lwów. Chcę skupić uwagę na czymś; komputer włączony i zabieram się do roboty. Niestety, ciągle nie jest dobrze. Komputer wyświetla nam komunikaty z bezsensownymi, absurdalnymi pytaniami. Mnożysz pytania w głowie. Rzeczywistość bierzesz do siebie. Czy grad pytań już się skończył? Co jest nie tak? Chcemy zadzwonić do kogoś o pomoc, ale strach przed zobowiązaniami powstrzymuje… uciekasz w końcu przed nimi… Ubierz zbroję i już się nie będziesz bać. Wyjdę naprzeciw, wyjdę, tak, jak stoję. Tak, uśmiechaj się do ludzi!!! Edytuj ustawienia prywatności a potem zaznacz, czy akceptujesz pliki cookie.   co chcesz a co ja   Co wybierasz? Miejsce, gdzie nie ma podziału na dobre i złe? Czy łóżko zimne? Wszędzie wokół przemoc psychiczna... Czy preferujesz siniaki i bicie? A może wybierasz wszystko? Co wybierasz? Bo ja chcę spokoju; osiągnę go za każdym razem kiedy mi pozwolisz
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...