Adresat Nieznany

[Bożena De-Tre]

Adresat Nieznany

 

Rozrzucał swe myśli niczym kadzielnica.

Znał wszystkie swe tajemnice,

choć siebie nie odnalazł w nich.

Myślał o sobie z nadzieją.

Wiedział, że nie wróci już.

 

Zbyt płytko ziarno prawdy zasiał.

Może jałowy był grunt.

Nadzieja - zbutwiała jak liść -

- w jesiennym deszczu

na ścieżkach błota dryfuje dziś.

 

Ziarna życia nie znalazł,

choć wierzył, że ono jest.

Z nadzieją spoglądał w przyszłość,

z nadzieją przeklinał czas.

Z nadzieją płakał i wierzył, że Ona (kiedyś) wróci do łask.

 

Nie zazdrościł niczego -

- tylko tych kolorowych snów.

Z nadzieją o nich mówił.

Może powrócą znów?

Z nadzieją…

[andrew]

@Bożena De-Tre

Odnaleźć siebie, zrozumieć. Nie ma innej drogi do pokochania świata... 

Pozdrawiam serdecznie, 

Miłego dnia 

[Bożena De-Tre]

@andrew Tak …tyle ,że często o tym zapominamy po prostu.Pozdrawiam

[duszka]

@Bożena De-Tre Wierzyć, wiedzieć, że coś ważnego jest, a nie móc tego znaleźć - to niełatwe, choć dzięki temu nie gaśnie skierowana na przyszłość nadzieja. Ciekawy,trochę niepokojący wiersz :) Pozdrawiam.

[Bożena De-Tre]

@duszka Dziękuję.Ta kadzielnica mnie zaniepokoiła Duszka-:)Dobrego