Przedstawienie nad głowami

[Adam Paśko]

Chcę odnaleźć w tym wieczorze,

tak przepastne, piękne morze,

co ma brzegi za blokami,

co lśni barwnie kolorami.

 

Łuk czerwieni, pomarańczy,

róż z zielenią wspólnie tańczy,

nieba błękit, księżyc blady,

dzień i noc szukają zwady.

 

Chłód usilnie przypomina,

że wieczorna jest godzina,

a firmament dotąd barwny,

staje się już bardzo czarny.

 

Miasto ciemne wnet się stało,

ciszy wielkiej się poddało...

Na gwiazd widok serce mięknie,

dzień umiera - lecz jak pięknie! 

[Rafael Marius]

@Adam Paśko

Trzeba wiedzieć jak z klasą zejść ze sceny i kiedy.

Natura to zawsze wie.

A ludzie niekoniecznie.