Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Diabeł wesołek

Sylwester_Lasota
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Sylwester_Lasota

Sylwester_Lasota

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

Anioł i diabeł są z tej samej bajki.

Choć trzeba przyznać, prawda to przedziwna,

tak jak w zaświatach, są takie przypadki,

że w naszym życiu też podobnie bywa.

 

Jednak najczęściej widzi się aniołem

diabeł, co rogi twarde ma jak kamień,

a myśli czarne jak smoły kociołek,

w którym anioła wciąż nazywa diabłem.

 

Nic proste nie jest, wszystko zagmatwane.

Niebo i Piekło miesza się w kosmosie,

anioł przejęty życiem zmarnowanym,

diabeł wesołek ma to wszystko w nosie.

 

 

 

 

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)
9
Gość Franek K

Gość Franek K

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Fajne to, Sylwestrze, ale zrobiłbym z tego 5/6.

Pod rozwagę.

 

Pozdrawiam. F.K.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      ***

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @viola arvensis   Pokazujesz mechanizm, w którym pielęgnowany gniew i żal stają się więzieniem, które sami sobie budujemy i wskazujesz inną drogę. Szczególna jest strofa o "ucałowaniu miejsc, które krwawią" - taka nieoczywista. Bo pojawia się tu propozycja przyjęcia i zaakceptowania bólu. To mądre i psychologicznie prawdziwe. Końcowe wezwanie do pokoju serca jako warunku zmiany brzmi bardzo filozoficznie i głęboko. Brzmi jak mądra rada kogoś, kto sam przez to przeszedł.   To piękny wiersz z głębokim przesłaniem. Przypomina, że odpuszczenie gniewu to klucz do wewnętrznej wolności.          
    • Edgar Allan Przed
      Drzewo

      Przez Edgar Allan Przed · Opublikowano

      Czasem chcę wrócić na drzewo i patrzeć na was z góry patrzeć na ludzi w miłości, w pośpiechu, w grzechu patrzeć, jak gonią pieniądz w popłochu, motłochu patrzeć, jak śmierci się kłonią, wojnie i bogu, w smogu i kiedy będę tam siedział na drzewie jak małpa, co niby nic nie wie, nie zatęsknię
    • Konrad Koper
      Ognisko

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      Przy ognisku : trwa piękna muzyka i padają dobre słowa.   Wszyscy są wniebowzięci.   Przy ogniu siedzi świat, przeinacza pojedyncze kluczowe słowa. Mało kto się „zorientuje”.   Jestem językoznawcą.    
    • Berenika97
      Tam , gdzie oślepł błękit

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @A.Between   Bez "chyba"! :)))   Czytałam Twój wiersz już dziś trzy razy. :)
    • Berenika97
      Zjawa cz.1

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Simon Tracy   Świetna opowieść o starciu systemu totalitarnego z człowiekiem, którego ten system nie potrafi zniszczyć. :) Bułhakowska atmosfera ,  idealne osadzenie historyczne i mocny obraz na koniec tej części.  Przeczytałam z dużym zainteresowaniem i przyjemnością. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...