Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W tamtym śnie i w tamtym…  A w każdym z nich TY.

 

Wiesz, jak to było?

 

W dusznej godzinie lata, wśród skwaru, pod baldachimem rozłożystych drzew, migoczących

słonecznych prześwitów…

Na asfalcie parkowej alei nasze ciche kroki, chrzęst żwiru, cienie…

 

Dmuchawce wokół nas, za nami… — wszędzie…

 

W rozpełzłej przy ziemi koniczynie trzmiele huczące basem, puszyściejące w przelocie

dzienne, wieczorne motyle.

 

Ptaki przepłukują

swoje gardła

w jeziorze nieba…

 

i spowite tęsknotą szepty

idą w podmuchach 

nadciągającego zmierzchu, co zwiastuje noc upojną i tkliwą.

 

Idziemy

obok,

razem…

 

Odbiegasz ode mnie na kilka kroków.

Przystajesz, bym cię pochwycił.

I pochwycona drżysz, drżąc w moich ramionach od czułości i łez, pragnienia zmysłów.

 

A kiedy chwytasz mnie za dłoń…

 

… przepływamy powietrzem, przepływaliśmy

jakieś bramy z paproci i kwiatów w gęstniejącej, miękkiej jak jedwab ciszy…

 

Byliśmy w Raju,

będąc jeszcze

i raz jeszcze

ten jeden, jedyny…

 

Czas tu nie ma znaczenia,

choć i tak zapętla się dziwnie, kołysze.

 

Jesteśmy, byliśmy, będąc albo nie będąc, albo  jeszcze…

 

Kiedy przechodziliśmy w teraźniejszość jasną smugą słonecznego blasku,

to wkraczając w przyszłość, tkwiliśmy jeszcze w przeszłości pełni sentymentalizmu

i wzruszeń.

 

Byliśmy

i będziemy,

albowiem będziemy…,

 

(Włodzimierz Zastawniak, 2023-10-27)

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Los podarował mi ciebie Dał szansę aby Cię kochać Czuć zapach Twoich włosòw Poznawać smak Twojego ciała Ty odwzajemniłaś miłość usmiechem Oddałaś mi  siebie Nie żadając nic wzamian Nie budowaliśmy zamkòw Nie były nam potrzebne Cały sens życia zamknął się  W dwòch słowach  We dwoje     
    • @Alicja_Wysocka Piękny, romantyczny wiersz utrzymany w bardzo dobrym klimacie :) - a w dyskusji dodatkowo zabarwiony starą, dobrą muzyczną Balladą - super. :) "(...)  Nie dla sławy piszemy ni dla pustych braw lecz by w słowie ocalić to, co w duszy trwa (...)" Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Paw z denaturem   Pewien Artur kierowca z Wrocławia  Będąc głodnym zapierniczył pawia Zjadł go razem z piórem Zapił denaturem Teraz się bólem brzucha wymawia.
    • A wiecie, że wydarzenia z roku 1956 mają znacznie większy kontekst (także odnośnie czasów obecnych)? Posłuchajcie proszę pani dr Ewy Kurek z poniższego wywiadu udzielonemu TV "Niezależny Lublin". Naprawdę warto.   Pani dr Ewa Kurek przedstawia tło sytuacyjnie po śmierci Józefa Stalina w 1953 roku, zaś w 6 minucie i 54 minucie wspomina poznański Czerwiec 1956 roku, a następnie jaki to miało wpływ na dalsze wydarzenia, które eskalowały do TEGO stopnia, że na Warszawę ruszyły ruskie wojska (normalnie stacjonujące w zachodniej Polsce) i było tak, że... POLSCY strażnicy więzienni zawarli z POLSKIMI więźniami układ o nieagresji i wspólnym bronieniu Polski z więziennych murów (z więzienia w Rawiczu, gdzie wówczas więzieni byli Żołnierze Niezłomni z Armii Krajowej) na wypadek gdyby ruscy zaczęli atakować. A dlaczego ruscy ostatecznie nie zaatakowali? Odpowiedź na to jest zawarta w świetnym i arcyciekawym wywiadzie z panią dr Ewą Kurek, do którego obejrzenia gorąco zachęcam. A gdyby ktoś nie lubiał (albo nie miał czasu na słuchanie) pani dr Ewy Kurek to podaję jeszcze nieco krótszy artykuł (link poniżej):

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Osobiście uważam, że większe rozeznanie (co, jak i dlaczego) każdy uzyska kiedy poświęci te kilka minut na obejrzenie filmu z YouTube gdzie jest to świetnie i bardzo ciekawie wytłumaczone. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński  
    • @Starzec a co jeśliby zamienić przymiotniki? Bardzo ciekawy wiersz. Trochę przypomina haiku
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...