Dekalog nieskończonych przykazań

[Siggraph]

Nie potrafię pisać pięknie
Żaden ze mnie Petrarka
By tworzyć sonety
Ani nijaki Dante

Laura i Beatrycze byłyby niepocieszone
Brakiem z mojej strony dowodów uznania
Mogę kupić róże u pani kwiaciarki
Podobno czerwona róża mówi za kochanka
Mogę biec przez miasto gubiąc szkarłatne płatki
Mogę...
Ale czy muszę?

Tak mnie to wszystko mierzi tak rozprasza
Ten cały wielce poetycki imperatyw życia
Ten dekalog nieskończonych przykazań
W których na nic nić Ariadny
Tezeusz się gubi a Minotaur raduje

[Nula Brzoskwinia]

Byłoby ciekkawie gdyby zmieniszyc liczbe przykładów. Dlatego najlepsza jest chyba środkowa część wiersza.