Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Miniaturkowa moda się szerzy :)
Cóż moge powiedzieć - kilka słów, a skojarzeń tak wiele, że pojęcia nie mam, które z nich powinno stać się tym najważniejszym. A może ja jeszcze go nie zauważyłam?

Pozdrawiam :)

Opublikowano

Wspominałem już, że mnie rzadko miniaturki oszałamiają. Teraz też stwierdzam, że choć rzecz czytało się dobrze i choć otwiera ona furtkę na interesujący obraz, to raczej jej nie zapamiętam. Gdybym był Tobą, to trochę by mnie kłuło zestawienie łez z deszczem: to już wiele razy było. Tym niemniej, miniaturka jako całość spodobała się i wyniosę z niej miłe, choć ulotne wrażenia :)

Pozdrawiam, Antek

Opublikowano
Antoni - cały wiersz przyszedł mi do głowy "sam", po prostu te słowa pojawiły się w mojej głowie, dlatego nie zastanawiałem się nad zestawieniem łzy-deszcz... wszystko jest ulotne :)
Izo - dziękuję i nawzajem :)
Pansy - hm, ja bardzo lubię deszcz, lubię przebywać na powietrzu, gdy pada, czuć go na sobie, na swojej skórze... hm może temat na kolejny wiersz? :)
Jay Jay - dzięki

pozdrawiam gorąco wszystkich
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



też tak mam :o) [a dzisiaj pada u mnie od rana, więc zdążyłam już parę razy zmoknąć] więc z przyjmnością przeczytam Twój kolejny wiersz o deszczu!

pozdrawiam,
Lady of the Rain

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Kolejne uciążliwe oblężenie po Tyrze, tym razem Gazy trwające zdaje się 3 miesiące mocno nadwyrężyło cierpliwość Macedończyków. Efekty tego poznamy :)   Bestia na łańcuchu. Pod Gazą daliśmy jej pić, teraz nie chce zasnąć.   Pozdrawiam
    • @Alicja_Wysocka   Dziś jakiś smuteczek zagościł w pięknych wierszach.   W Twoim najpierw jest błękit "Niebieskiej Karty" - potem granat "fochów". To zestawienie z emocjonalnym ciężarem siniaków robi ogromne wrażenie. Metafora przemokniętej łódeczki idealnie oddaje poczucie bezsilności i ciężaru niewypowiedzianych słów. Świetna puenta - pozbawienie kogoś statusu "schronienia" to mocne wyznanie zawodu drugą osobą. Ten wiersz boli podczas czytania, ale bije z niego też siła - siła kogoś, kto przestał pytać.   Poruszający i piękny tekst.
    • W sklepie spożywczym w miejscowości Biała jedna musztarda z miodem się zmieszała. Keczup aż oniemiał, raz bladł, raz czerwieniał, a Sarepska z zazdrości zzieleniała.
    • @Kapirinia A zagadką pozostaje dlaczego, z reguły, po skręceniu całości "przedmiotu", jedna zostaje.
    • @Migrena   Ten utwór to niemal kliniczny zapis rozpadu tożsamości po stracie. Dokumentujesz to , co dzieje się z Tobą, gdy nagle znika druga osoba. Używasz języka surowego, technicznego, jakby to była awaria. Organ bez ciała - uczucie zbędności, materac - jak drukarka 3D, myśli - błędy w systemie - to świetne metafory.   A natura nieobecności jest żywa, ma temperaturę i siada naprzeciwko - jest jak pasożyt.   Słowa stają się „cudzym nagraniem” - poczucie wyobcowania, bez relacji z drugą osobą, komunikacja traci fundament. Pozostaje tylko „szum”. "Czas nie płynie, czas naciska" - to metafora o depresyjnym działaniu czasu, który staje się ciężarem. Wiersz jest wyjątkowo smutny, o byciu „przesuniętym poza siebie” . Człowiek fizycznie jest obecny, ale psychicznie czuje się jak błąd w nieczułym świecie.   Wiersz jest gęsty od niesamowitych metafor - tak, jak u Ciebie, a z każdym słowem czuć szczerość.   Świetny tekst!  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...