Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Łzy

Agata Freindorf
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Agata Freindorf

Agata Freindorf

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Spłynęły po mym policzku
łzy pełne rozpaczy,
życie straciło sens,
moje serce płacze.

Niebo zasnuło sie chmurami,
słońce skryło się za nimi,
świat nie jest juz taki piękny;
do diabła z wami wszystkimi!

Zranić było tak łatwo
i odejść dumnym jak paw,
mi trudniej będzie zapomnieć
spędzony razem czas.

Zmazuje Cię z mego życia,
usuwam błędne sny,
wiem,że to juz koniec,
w mych oczach pozostaną łzy...

Dorma

Dorma

Opublikowano
Opublikowano

Troche banal niestety..Musze to powiedziec..

Widac ze podmiot liryczny bardzo cierpi..I pod tym wzgledem wiersz bardzo na mnie zadzialal.

Oprucz tego bardzo podoba mi sie forma wiersza( czterowersowe zwrotki), niestety rymy sa straszne, a na punkcie rymow jestem bardzo wyczulona.Niemniej jednak widac tu twoj styl, cos drzemie w tym wierszu i tylko nie ma czego co by go obudzilo..
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      Termin ważności

      Przez andrew · Opublikowano

      @Berenika97 ... czekamy aż będziemy  wodą źródlaną  czystą nieskazitelną    wzdychając  patrzymy na świat  który jest obok  obok nie w nas   Samarytanka  otwiera się  widząc pokorę  proszącego o wodę  nawiązuje dialog    zakwita wydaje dobry owoc ... Pozdrawiam serdecznie  Miłego dnia 
    • Berenika97
      Kontempluję

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @APM   A mnie się wydaje, że tu chodzi o kontrast między całym tym zgiełkiem życzeń a samotnością przy kawie. Ale może się mylę. Serdecznie pozdrawiam. 
    • Berenika97
      gdziebieśnik

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @MIROSŁAW C.   Te "płatki sekund szczęśliwych" - piękne. Śliczny, nostalgiczny wiersz o młodości. 
    • Berenika97
      Pan Matematyka i Panna Poezja

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @iwonaroma   To naprawdę trafne - poezja bez struktury to chaos, a matematyka bez wyobraźni to suchy schemat. Lubię, że nie narzucasz tu zwycięzcy, tylko pokazujesz, że potrzebują się nawzajem, ale każde ma swoją przestrzeń. Świetny pomysł na opowiedzenie o procesie twórczym! Zapamiętam sobie tę parę - czasem naprawdę trzeba zawołać Pana Matematykę, żeby poskładał wersy. Świetne! 
    • Berenika97
      Termin ważności

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      Od lat utrwala pamięć na nietrwałym papierze paragonów. Żeby wiedzieć, kiedy kupił ostatnie mleko. W kuchni wciąż stróżują dwa kubki. Jeden, z pękniętą wargą. Drugi - gładki i pusty - relikwia dla gościa, który nigdy nie przyszedł, choć jego kroki wciąż słychać na schodach. Śmieci wynosi ukradkiem, o zmierzchu. Chowa przed światem dowody swojej obecności. W szklanym oknie telewizora żyją ludzie, którzy potrafią rozmawiać ze sobą dotykiem i głosem. Ścisza więc dźwięk, żeby nie przeszkadzać im w szczęściu. W szufladzie, pod stosem rachunków, trzyma list bez adresu. Złożony na czworo, jak skrzydła martwego motyla. Nauczył się, że nawet za ostatnie słowa będzie trzeba zapłacić. Wie, że kiedyś wyjdzie i nie przekręci zamka. Zostawi klucz w drzwiach - niech tkwi, dając pewność, że dom zawsze czeka, aż ktoś wreszcie wróci.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...