Agata Freindorf Opublikowano 4 Września 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Spłynęły po mym policzku łzy pełne rozpaczy, życie straciło sens, moje serce płacze. Niebo zasnuło sie chmurami, słońce skryło się za nimi, świat nie jest juz taki piękny; do diabła z wami wszystkimi! Zranić było tak łatwo i odejść dumnym jak paw, mi trudniej będzie zapomnieć spędzony razem czas. Zmazuje Cię z mego życia, usuwam błędne sny, wiem,że to juz koniec, w mych oczach pozostaną łzy...
Dorma Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Troche banal niestety..Musze to powiedziec.. Widac ze podmiot liryczny bardzo cierpi..I pod tym wzgledem wiersz bardzo na mnie zadzialal. Oprucz tego bardzo podoba mi sie forma wiersza( czterowersowe zwrotki), niestety rymy sa straszne, a na punkcie rymow jestem bardzo wyczulona.Niemniej jednak widac tu twoj styl, cos drzemie w tym wierszu i tylko nie ma czego co by go obudzilo.. Pozdrawiam
Kai_Fist Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 tematyka mi się podoba... ale te łzy mnie nie przekonały, w takie formie jak to jest teraz obecnie, za prosto, ale pisz, bo z tego coś będzie, a ja mam zawsze rację ;) pozdrowionka, Kai Przyczajony
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się