Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wy wszyscy

MyElinian

Przez MyElinian
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

MyElinian

MyElinian

Opublikowano
Opublikowano

Układa się w tym ego odwieczny lepki sen
By z cierpień, no i z krzywdy na nowo zlepić dzień
Bo pamięć bardzo krótka i robi co się da
Dla całej wielkiej żądzy z uporem sięgnąć dna

 

A plan jest mrocznie podły
Uderza siła, moc
Intrygi, pałki, modły
Na nowo stworzą noc

 

Gdy lustro tu już zechce powiedzieć kilka słów
A było w jego życiu zbyt wiele ściętych głów:
„Pamiętaj wodzu, carze – bo prawda woła tak
Upadki, tiki, żale to winy jawnej znak”

 

Wy wszyscy co tworzycie dla niego spójny mur
Zapewne nie widzicie na waszych dzieciach sznur
Bo jednak ta nienawiść odbiera wszystkim to
Co czyni z nas człowieka i widzi dobro, zło

 

Wasz wybór, wspólna strata
Ze smutku serce drży
Już nie ma piękna świata
Dziś już jesteście wy.

2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Benjamin Artur
      Rusałka

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      @Poet Ka może napiszesz kiedyś wiersz o sukience utkanej z żywiołów. Będzie dopełnieniem. Bardzo zastanawiający wiersz. Pozdrawiam
    • Berenika97
      Idea

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Poet Ka   Bardzo dziękuję!  Nie było takiej ideologii, która byłaby pozbawiona interesowności. :)  Serdecznie pozdrawiam. 
    • Poet Ka
      Rusałka

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Benjamin Artur dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Berenika97
      wnętrze

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Twój wiersz to fascynujące, niezwykle mroczne i niemal kliniczne studium intymności, przekraczania granic oraz ostatecznego rozpadu tożsamości w kontakcie z drugim człowiekiem.   Ciało, w swoim biologicznym wymiarze, zostaje zredukowane i porzucone, znika skóra i jakby jesteśmy w tytułowym wnętrzu. Bohaterowie utworu poruszają się w sobie jak w „ciasnym mechanizmie”, który stracił swój pierwotny sens. Drugi człowiek jest opisany językiem fizyki - jest ciśnieniem, strukturą , która się wciska - i testuje wytrzymałość materiału (psychiki, duszy, ego). Niezwykła metafora "twoje "tu" i moje "tu" nakładają się źle powstaje trzeci punkt zamiast nas"- przypomina toksyczny lub obezwładniający związek z błędem - "trzeci punkt".   Końcowa część wiersza to opis całkowitej dezintegracji - „zatrzask który trzymał całość puszcza”. Fraza - „nie ma czego zamknąć” - to obraz absolutnego wyczerpania i otwarcia, w którym paradoksalnie panuje spokój.   Wiersz przedstawia stan psychiczny i emocjonalny przy totalnym zatraceniu się w drugiej osobie. Świetne! :) 
    • Poet Ka
      Idea

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Berenika97 gdzie nie wiadomo o co chodzi ... te działania podszyte interesownoścą nawet dobroczynność na pokaz!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...