Sumienie

[Elephant]

Grzech może ważyć i w tej twarzy,

wypacza wbudowaną duszę,

rodzi się na mszy lub bezbożnie,

wypatroszony oceanem poruszeń.

 

Przecież wcale nie muszę...

 

Pokrojone małe kawałki wyrzutów,

w zadość uczynieniu przełyku posunięć,

skarżą się w marży punktując mienie,

wtórnymi blaskami bezwstydnie.

 

Ulegając kolejnym cieniom,

bez fałszu choć całkiem obłudnie,

w czasach gdzie jest modnie,

wylać mus rodząc w gęstej studni.

 

Konsystencja szamba mocno dudni,

zalewa do pełna czułe bębenki,

tłumiąc wrażliwość pod niesłyszalne dźwięki,

w rezonansie uszczerbkiem karząc.

 

[Ewelina]

@Elephant poruszający wiersz. 

Ciężko przejść obok niego obojętnie.

Pozdrawiam :)

[Elephant]

@Ewelina Dziękuję bardzo za miłe słowa.

Pozdrawiam serdecznie.:-)