Ten utwór został doceniony przez użytkowników. Wochen Opublikowano 26 Września 2023 Ten utwór został doceniony przez użytkowników. Zgłoś Opublikowano 26 Września 2023 w zacienionych miejscach sznurujemy myśli jak ty wyglądasz zdejmij tą tęczę to moja ścieżka odejdź w za ciasnych butach daleko nam do siebie z rozmową przez dwa brzegi łączy krzyk słyszysz czekam na most wyszedłem wcześniej w za ciasnych butach naprzeciw jestem gotów nie przegapić słowa 8
viola arvensis Opublikowano 26 Września 2023 Zgłoś Opublikowano 26 Września 2023 @ja_wochen nie da się przejść obojętnie, dobre! 1
Wochen Opublikowano 26 Września 2023 Autor Zgłoś Opublikowano 26 Września 2023 @viola arvensis dziękuję
duszka Opublikowano 27 Września 2023 Zgłoś Opublikowano 27 Września 2023 @ja_wochen Czasem krzyk jest jedynym odczuwanym mostem, jedynym połączeniem... Trzeba się do siebie zbliżyć (pomimo ciasnych butów), żeby mógł zamienić się w słowa. Poruszył mnie Twój wiersz. Pozdrawiam :) 1
Bożena De-Tre Opublikowano 27 Września 2023 Zgłoś Opublikowano 27 Września 2023 @ja_wochen Symboliczny i mocny.Skłania do przemyśleń…pozdrawiam. 1
Wochen Opublikowano 27 Września 2023 Autor Zgłoś Opublikowano 27 Września 2023 @Bożena De-Tre dziękuję
Rafael Marius Opublikowano 27 Września 2023 Zgłoś Opublikowano 27 Września 2023 (edytowane) @ja_wochen W za ciasnych butach systemu, kultury i każdy już sam najlepiej wie czego jeszcze. Lepiej wyrzucić i być z naturą... boso. Za pan brat lub pani siostra. Edytowane 27 Września 2023 przez Rafael Marius (wyświetl historię edycji) 1
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się