Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Polska, ty wiesz

andrew
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

andrew

andrew

Opublikowano
Opublikowano

ty 

wiesz 

co twa Ojczyzna 

Polska

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

chce 

czego potrzebuje 

co Ją boli 

 

tylko ty wiesz 

 

a ja 

 

mnie 

 

mnie można podeptać 

ja nie wiem 

ja nie mogę wiedzieć 

bo skąd 

 

tylko ty wiesz 

 

9 2023.  andrew

Nie patrzmy na Polskę 

oczami polityków, patrzmy 

przez siebie, rodzinę, dom.

1
Marek.zak1

Marek.zak1

Opublikowano
Opublikowano

Tak, dzisiaj rano ktoś się za przeproszeniem wysrał się w lesie i rozrzucił papiery z gównem dookoła. Wziąłem patyk, papiery zebrałem i wbiłem w ziemię. Kupę, która była przy ścieżce, odrzuciłem w krzaki. Myślę, że na dzisiaj zrobiłem wystarczająco dużo dla ojczyzny. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Konrad Koper
      Lampę Aladyna…

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      Poeta o słowa prosi i dziwny obłok je przynosi.    
    • EsKalisia
      szklana menażeria

      Przez EsKalisia · Opublikowano

      Mmm... Czy jednorożec jest różowy? Ciekawie tutaj, zazwyczaj tu tak jest.
    • Chiron
      "Dzisiaj rano padał deszcz"

      Przez Chiron · Opublikowano

      @bronmus45 Odpowiedziałem. W 100%.  Używam 3 różnych nicków dla 3 różnych dziedzin artystyczntch. To jest po prostu Twoje słowo gdzie już stwierdziłeś, że jest cudze kontra moje slowo gdzie twierdzę że nie jest cudze.  Musisz się bardziej postarać by storpedować tą próbę wyrazu artystycznego w obronie tego co nam jeszcze pozostało. 
    • EsKalisia
      mini- życie

      Przez EsKalisia · Opublikowano

      minimalizm skompaktowany w lśniącą gwiazdę drobny, czuły akt dotyku na czyichś ramionach brak kosmyków espresso na stoliku małość bez liku małe są torby i małe przedmioty w torbach noszą te rzeczy krótką chwilę ci, co dźwigani są przez niedorzecznie wielkie serca
    • Arsis
      trylobity

      Przez Arsis · Opublikowano

      @Somalija   Potwór ------   … nieskończona równina…   Szarozielony step…   …   Podmuchy wiatru… ― Świst astmatycznego oddechu ziemi, co wydobywa się ― gdzieś ― z głębin… ―   … nie wiadomo skąd…   …   … szepczą coś do mnie ― opuchnięte ― sine widma…   … poruszają strzępami ust ― ginąc w piskliwym szumie śmiertelnej gorączki…   W powolnym przepływie ― pęków atmosfer…     …   Dreszcz… Zimno...   … samotność…   Pod bosymi stopami ― martwa ― oślizła trawa…   …   Naznaczone nuklearnym żarem stalowe konstrukcje…   … betonowe ściany ― z rdzawymi smugami wieloletnich ― rakotwórczych deszczów...   …   Opuszczony bunkier…   … mój dom…   … kurz… ― pajęczyny… ― gruz…   …   Ciężkie kroki ― straceńca…   … chrzęst rozbitego szkła…   …   Obijam się o ściany ― wnikając w mrok ― wąskiego korytarza…   … za mną ― długa smuga krwi…   …   Rozpalone cząstki ― przeszywają ― straszliwie zniekształcone ciało… ―   … tłumiąc ― mdlącą wonią radiacji ― odór rozkładu…   …   Muskam drżącymi dłońmi ― wśród charczenia i jęków ― napromieniowane przedmioty…   …   … w kawałku lustra ― dostrzegam ― ogromne oko…   … wpatrujące się we mnie… ― nie we mnie…   (Włodzimierzz Zastawniak, 2017-09-15)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...