Ołtarz

[Korniey]

Ludzie prostymi się cieszą sprawami;

Uśmiechem dotknięci, ostatkiem rozsądku.

Żarciki ich słychać pomiędzy ścianami;

Wykipiały dowcip z prostackiego wrzątku.

 

Gdzie radość w tym znaleźć i mowę pradawną,

Co złączy jak kaftan ręce pełne zwrotów?

Zalotne spojrzenia tego nie odgadną,

A odgadnąć by mogła to banda idiotów.

 

Dziwaczne są dzieje andronów wszelakich,

Odkrytych przez Majów dwudziestego wieku,

Na ołtarzu novum serc jakże nijakich,

Rzucanych w ofierze dla mądrzejszych klechów.

 

I ślad krwistych pojęć omotanych wdziękiem,

Odnajdziesz w historii spisanej w pośpiechu,

Że śmiejąc się ludzie zażarcie się modlą

A modły te warte są jedynie śmiechu.

[Rafael Marius]

@Korniey

Co by nie mówić to od 1989 roku obserwuje nieustanny zjazd w dół naszego gatunku.

To tyle, co za mojego życia.

A dawniej zapewne było jeszcze lepiej.

Zanim pojawiła się tak zwana cywilizacja.

[FaLcorN]

@Rafael Marius demokracja i akceptacja? brzmi jak rodzina słów...? Polecam: Lady Pank - Strach się bać -- z pozdrowieniami