Muranów

[poezja.tanczy]

Z cyklu: Śpiewnik pielgrzyma

 

 

Na jedenaście

Złap mnie za rękę i chodź

Chodź po zielonym Muranowie

 

Przejdziemy się ulicą Gęsią

Co nam historię opowie

 

Historię z przed wielu lat

O bohaterskich ludziach, których widział świat

 

Co walczyli o wolność

Co walczyli by kwiat

 

Mógł kwitnąć w wybranym przez siebie kolorze

By móc w świątyni wykrzykiwać, mój Boże

 

Aby nasze ręce, złączone miłością

Mogły opowiadać historie niesplamione złością

 

Żebyśmy wiedzieli jak zachować się

Gdy ktoś nam wolność naszą odebrać zechce

 

Gdy przyjdzie i powie, wynocha stąd

Gdy spali domy i powie, to nie błąd

 

Zły niszczy nie ziemie, lecz samego siebie

Dowie się o tym boleśnie. Dowie się w niebie

 

Zły niszczy nie ziemie, lecz samego siebie

Dowie się o tym boleśnie. Dowie się w niebie

 

Muranów odbudowany

Muranów cieszy znów oko

 

Powstał z gruzów jak feniks

By zostać w sercu głęboko

 

Sercu kochającym

Co za rękę trzyma

 

Ale nie wroga ojczyzny

Tego się nie ima

 

Ale nie wroga ojczyzny

Tego się nie ima

 

            //Marcin z Frysztaka

 

 

Wszystkie moje książki
Za darmo
Znajdziesz na stronie:
wilusz.org

[duszka]

@poezja.tanczy Wszystko co nas otacza i co widzimy, ma w sobie jakąs historię do opowiedzenia, jakąs przeszłość... Często chyba nie uświadamiamy sobie tego. Gdy patrząc na jakiegoś człowieka o tym pomyślę, wzrasta we mnie szacunek do niego. Warto to praktykować - tak jak Ty w Twoim wierszu :)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Żółte żonkile Marka Edelmana.

 

Mieszkam po sąsiedzku.. Znam Muranów dobrze. Chodziłem tam do przedszkola.

Bywałem tysiące razy. Miałem kolegów i koleżanki. Znam każde podwórko.

 

I jego żydowską historię również.

[poezja.tanczy]

@duszka

Jest tak jak mówisz. Wszystko żyje

A ludzie są jak miejsca

Bo w zasadzie zlewają się z sobą

Tylko nie zawsze tych historii słuchamy

 

 

@Rafael Marius

Czyli byliśmy sąsiadami :)

Jakoś został we mnie ten Muranów i często go wspominam

 

 

Dzięki za czytanie, ukłony

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Całkiem możliwe, że nasze drogi, gdzieś się przecięły.

A jak długo mieszkałeś w Warszawie?

A teraz Cię zaniosło na Podkarpacie?

Lepiej niż w Warszawie?

 

[Czarek Płatak]

nasze małe ojczyzny 

ile w nich naszego serca 

[poezja.tanczy]

@Rafael Marius

W Warszawie 5 lat. Miły czas, poznałem ciekawych ludzi, trochę przeżyłem

Na podkarpaciu mam rodzinę, i tak jakoś poszło... w stronę korzeni

Co nie znaczy, że z Warszawą koniec.. zobaczymy co czas przyniesie

Nie lepiej, inaczej. To dwa różne światy. 

 

@Czarek Płatak

Niby ojczyzna jedna, a ma wiele twarzy

Tych małych, które się w nas rozrastają

 

@lirycznytraktorzysta @Leszczym @duszka

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozumiem, to co innego. Myślałem, że jesteś jednym z tych uciekinierów, których opisałem w wierszu

https://poezja.org/forum/utwor/218722-sen-ziemi-o-ekowiosce/#comments

 

To cieszy mnie, że masz miłe wspomnienia z mojego rodzinnego miasta.

Wielu się tu bardzo nie podoba.

Uciekają wkrótce po przyjeździe, albo męczą się całymi latami z braku alternatywy.

[poezja.tanczy]

@Rafael Marius

Nie jestem uciekinierem, ale Twój wiersz świetny

 

Ja będę Warszawę zawsze pięknie wspominał

Nie zrobiła mi nic złego. A dała dużo dobrego

Ale etapy w życiu są różne, i teraz potrzebuję ciszy i skupienia. 

Chcę skończyć to co piszę, w cyklach, a później zobaczymy