Zbawcze myśli

[Kaka Du]

Nicość -
to nawet pyłem być nie trzeba
miotanym przez wiatr

Ja jestem -
przeklęta zdolnością myślenia
ja jestem -
prosząca Boga bez pewności

I tak zakwita życie
I idą ludzie w cztery strony

tworząc krzyż
zrodzony -
zmęczoną dobrem Boga myślą

I tak dochodzą
do krańców rozwidlonego w czworo drzewa
rzucając się ufnie w ramiona zbawienia jak w najlepszy sen

[Bartosz_Cybula]

Nie podoba mi się:
1) "nicość"
2) powtórzenie "ja jestem"
3) powtórzenie "Boga"
4) trzykrotne "I" na poczatkach wersów
5) wersyfikacja




moja sugestia:

"być niczym -
to nawet pyłem nie być
przez wiatr miotanym

ja jestem -
przeklęta zdolnością myślenia
- a jednak
proszę bez pewności

(więc tak zakwiita życie
a ludzie w cztery strony
krzyżują zrodzone nudą myśli)- hmm ten fragment chyba jednak nie, bo zmieniłem sens

więc tak zakwita życie
a ludzie w cztery strony - no i po mojemu także
tworzą krzyż
zrodzony -
zmęczoną dobrem Boga myślą - więc po Twojemu

i tak dochodzą do krańców -
- rzucając się ufnie jak w sen"


Pozdrawiam

[Michał_Zawadowski]

aj, duże słowa niosą zawsze duży ładunek w sobie. a duży ladunek może wybuchnąć i sprawić komuś krzywdę.

"przeklęta zdolność myślenia" - hm?

miejscami zbyt dużo słów, które razem zestawione w dziwacznym szyku budzą zrozumiałą konsternację:
"tworząc krzyż
zrodzony -
zmęczoną dobrem Boga myślą"

ta.

pozdrawiam
mz

[Nula Brzoskwinia]

mówi się że jak spadac to z wysokiego drzewa..ale ten upadek może boleć...Ja tam lubiłam polady kartezjuszowe na temat pewności ludzkiego bytu opierającego się na myśleniu. Żyjąc te kilka wieków wcześniej, sama bym na to pewnie nie wpadła :) chociaż Pascal głosił bliższe mi poglady :)

Wracając do wiersza- nic dodac nic ując w komentarzu Bartosza Cybuli. Podpisuję sie pod tym.