Inne spojrzenie, część 180

[Corleone 11]

                              - dla Siostry 

 

                    *     *     * 

 

   - Oto są - Oleg otworzył szeroko drzwi - nasze komnaty na książęcym dworze. - Zechcesz wejść? - uśmiechnął się do oniemiałej z wrażenia żony, ujmując jej dłoń. 

   Soa, mimo że przecież mogła się spodziewać - i w gruncie rzeczy spodziewała się - zwyczajowego wprowadzenia w dom, że tymi to słowy ja, Autor, to ujmę - to jednak z pewną trudnością opanowywała emocje. I wynikające z nich fizyczne reakcje. Zrobiła się blada i czuła, ze ledwie potrafi ustać na nogach. Wolną dlonią przytrzymała się framugi. 

   - Oleg... - zaczęła cicho pytanie, a w jej wzroku widać było niepokój. - Masz tu...  jakieś krzesło? 

   - Krzesło nie - dla uspokojenia zmieszania zony udał, że nie zauważył jej bladości i że nie wyczuł niepokoju. - Ale fotel jest, a właściwie fotele. Przy małym stole. Tędy, droga żono - wskazał drogę, ściskając lekko dłoń Soi na znak, aby szła za nim. Po kilkunastu krokach znaleźli się we właściwym pomieszczeniu. Oleg odsunął żonie fotel i pomógł usiąść. Sam również usiadł obok niej, przysunąwszy sobie siedzisko z drugiej strony stołu. 

   - Przestronnie tu... - Olegożona uśmiechnęła się blado, rozejrzawszy się wokół  siebie. - Domyślam się co najmniej kilku pomieszczeń, chociaż ich jeszcze nie zobaczyłam. Ale czemu tu tak pusto? Wprowadzasz mnie w niegotowy dom? - zażartowała dla  samopodniesienia się na duszy i na umyśle. 

   - Podłoga, ściany i dach są najważniejsze - zaczął odpowiedz - jako tworzące wspólną przestrzeń do  wypełnienia emocjami. Również wspólnymi - dodał. - A mebli tu niesporo, ponieważ uznałem, że przestrzenie naszego życia powinniśmy urządzać razem, wspólnie decydując. 

   - Zaraz... Przestrzenie... naszego... życia? - odezwała się Soa trochę głośniej. Ale wciąż blada i lekko drżąca z powodu burzy emocji. - Dobrze - uśmiechnęła się słabo - że są tu chociaż świeczniki... mm, kandelabry - poprawiła się. - Przepraszam. 

   - A tak, są - odparł Soomąż. - Oprócz tego, który widzisz tu przede sobą, jest ich po kilka na każdej ścianie, w każdej z komnat. Zechcesz pójść je zobaczyć? - zapytał z zachęcającym uśmiechem.

   - Za chwilę, dobrze? - odwzajemniła uśmiech, powoli wracając do siebie. - A... czy to znaczy, że łoża też tutaj nie ma? Skoro mamy razem umeblować nasze wspólne przestrzenie? - spytała, gdy powracająca równowaga pozwoliła dojść do głosu pragnieniom.  

   - Łoże akurat jest - Oleg uśmiechnął się lekko. - Takie,  o jakim wiem, że spodoba Ci się. - Ale przecież jeszcze jest dzień...  - wskazał okno, znajdujące w ścianie przede nimi. 

   - Dzień?... - wbrew zaokiennej jasności Olegożona zrobiła minę pełną niedowierzania. - Przecież dopiero co zmierzchalo... zapadał zmrok... Jak to?... - spojrzała na męża, wciąż nie rozumiejąc. 

   - Cóż - powiedział Oleg  delikatnie pocałowawszy usta Soi. - Świąteczny dzień miło  jest zatrzymac trochę dłużej.*  Prawda? Tym bardziej, że to nie koniec niespodzianek.

   - Nie koniec niespodzianek? -Soa zaczęła podnosić się z fotela czując, że siły wróciły i że udało się jej zapanować 

nad zmysłami. 

   - A tak - Oleg podniósł się również. - Bo nasze komnaty wciąż czekają, abyś je odwiedziła i obejrzała. A oprócz tego na twoją wizytę czeka nasza posiadłość pod miastem. Od poludniowej strony, opodal murów miejskich i blisko lasu.

   - Dworek z dużym terenem pod ogród dla ciebie, palisadą i strażą - dokończył Oleg, radosny z powodu wywołanego wrażenia. - Dar ślubny dla nas od książęcej pary.   

   Soa z wrażenia oparła się o ścianę. Znów blada i znów nie mogąc wydobyć słowa... 

 

* Tu w oczywisty sposób nawiązuję do "Mistrza i Małgorzaty" M.Bułhakowa - odpowiednio zmienionym cytatem. Odwracając scenę, podczas której Woland przedłużył czas trwania nocy swojego świątecznego balu. 

Cdn.

 

   Voorhout, 17. Sierpnia 2023. 

 

    

 

 

Edytowane 18 Sierpnia 2023 przez Corleone 11 (wyświetl historię edycji)

[Somalija]

@Corleone 11 Hahaha

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

, mąż z pałacem... marzenie księżniczki...

[Corleone 11]

@Somalija

   Siostro ^(*_*)^ : mąż z dworkiem, nie z pałacem. Ale i tak bogaty ^(*_-)^ . Przecież trudno, aby przełożony książęcych dworzan narzekał na finanse 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. 

   Dzięki  Ci wielkie za wizytę. Serdeczne pozdrowienia ^(*_*)^ . 

   Violetto, Tobie też dzięki wielce. Miło mi, że spodobał Ci się ten rozdział. 

   Pozdrawiam Cię serdecznie. 

[Somalija]

@Corleone 11 Bogaty mężczyzna zawsze jest atrakcyjny... Soa bywa zazdrosna?

[Corleone 11]

@Somalija

   O Olega może uspokoić zazdrość: on jest z tych uczciwych, słownych i wiernych. Jako taki jest nawet bardziej niż atrakcyjny ^(*_*)^ .

   Soa zna odpowiedz na Twoje pytanie...